IV KZ 62/15

Sygn. akt IV KZ 62/15 POSTANOWIENIE Dnia 30 października 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Dołhy w sprawie L. S. skazanego z art. 177 § 1 kk po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, bez udziału stron, w dniu 30 października 2015 r., zażalenia skazanego na zarządzenie Prezesa Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 30 czerwca 2015 r., sygn. akt VI WKK 16/15 (VI Ka 74/15), o odmowie przyjęcia kasacji, p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Wyrokiem Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 23 września 2014 roku, sygn. akt VII K 1300/12, L. S. został skazany za przestępstwo z art. 177 § 1 k.k. na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2015 roku, VI Ka 74/15 Sąd Okręgowy w Gliwicach zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że przyjął że skazany naruszył zasady bezpieczeństwa nieumyślnie. Od tego wyroku kasację wniósł obrońca skazanego podnosząc zarzuty rażącego naruszenia prawa procesowego. Zarządzeniem z dnia 30 czerwca 2015 r., wskazując na ograniczenia wynikające z art. 523 § 2 k.p.k. oraz treść art. 523 § 4 k.p.k., Prezes Sądu Okręgowego w Gliwicach odmówił przyjęcia kasacji jako niedopuszczalnej z mocy ustawy. 2 Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył osobiście skazany L. S.. Treść zażalenia na odmowę przyjęcia kasacji właściwie jest powieleniem kasacji i skazany domaga się uchylenia wyroku Sądu Okręgowego z dnia 30 czerwca 2015 roku, sygn. akt VI Ka 74/15 i przekazanie sprawy właściwemu sądowi do ponownego rozpoznania. W konkluzji zażalenie skazanego należy odczytać, jako wniosek o uchylenie zarządzenia i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Gliwicach w celu nadania jej dalszego biegu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie jest bezzasadne w stopniu oczywistym. Kasacja na korzyść skazanego jest dopuszczalna tylko w przypadku skazania go za przestępstwo na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania (art. 523 § 2 k.p.k.). Ograniczenie to nie dotyczy kasacji wniesionej z powodu uchybień, o których mowa w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.). Kasacja obrońcy nie wskazuje na żadne z uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k., również w zażaleniu na odmowę przyjęcia kasacji skazany nie wskazuje na istnienie tego rodzaju uchybień. W tym stanie rzeczy, podzielając pełną i przekonującą argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia, należało zażalenia nie uwzględnić.