III KZ 8/19

Sygn. akt III KZ 8/19 POSTANOWIENIE Dnia 19 lutego 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie M. T. skazanego z art. 286§1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 19 lutego 2019r. zażalenia obrońcy skazanego na zarządzenie upoważnionego Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 31 grudnia 2018r. sygn. akt II WKK […] o odmowie przyjęcia kasacji, na podstawie art. 437§1 k.p.k. p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie UZASADNIENIE Zażalenie obrońcy skazanego nie jest zasadne. Wyrokiem Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 18 września 2018 r. w sprawie sygn. akt II Ka […] utrzymano w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W. z 12 marca 2018 r. sygn. akt II K […], którym M. T. skazano na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres próby wynoszący 3 lata oraz karę grzywny. Kasację od tego wyroku wywiódł obrońca skazanego podnosząc w niej zarzut rażącego naruszenia prawa procesowego – art. 390 § 1 k.p.k. Zarządzeniem z dnia 31 grudnia 2018 r. sygn. akt II WKK […] odmówiono przyjęcia kasacji. 2 To zarządzenie zaskarżył obrońca skazanego podnosząc, że oskarżony miał prawo brać udział w rozprawie odwoławczej – 374 k.p.k., co mu uniemożliwiono. Sąd Najwyższy zważył co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Ma rację skarżący wskazując na uprawnienie skazanego do brania udziału w rozprawie odwoławczej. Zgodnie jednak z dyspozycją art. 450§2 k.p.k. udział oskarżonego w rozprawie odwoławczej jest obowiązkowy tylko wówczas, gdy prezes sądu lub sąd uzna to za konieczne. Taka sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie. Zakładając nawet zatem, że Sąd Odwoławczy w niniejszej sprawie błędnie uznał nieobecność oskarżonego za nieusprawiedliwioną, to nie rodzi to skutku w postaci zaistnienie bezwzględnej przesłanki odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 11 k.p.k., skoro obecność na niej M. T. nie była obowiązkowa. Przypomnieć zatem należy, że zgodnie z dyspozycją art. 523 § 2 i 4 k.p.k. kasację na korzyść skazanego strona procesu może wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania albo z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. Żadna zaś z tych sytuacji nie zaistniała w niniejszej sprawie – skazanemu wymierzono karę pozbawienia wolności o charakterze względnym, a w kasacji nie podniesiono zarzutu zaistnienia przesłanki z art. 439 k.p.k. W tej sytuacji, zażalenie obrońcy skazanego nie zasługiwało na uwzględnienie, a zaskarżone zarządzenie należy uznać za w pełni zasadne. Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.