IV KZ 65/79

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia R. Młynkiewicz. Sędziowie: T. Majewski, R. Góral (sprawozdawca).Prokurator Prokuratury Generalnej: S. Kaniewski.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Jadwigi P., Ludmiły L. i Grażyny T., skazanych z art. 200 § 1, art. 202 § 1 k.k. i in., po rozpoznaniu zażaleń obrońców skazanych na postanowienie Sądu Wojewódzkiego w Krośnie z dnia 21 kwietnia 1979 r. w kwestii dowodów rzeczowych i po wysłuchaniu wniosku prokuratora postanowiłuchylić postanowienie Sądu Wojewódzkiego w zaskarżonej części i w tym zakresie przekazać sprawę do ponownego rozpoznania temuż Sądowi.Uzasadnienie faktyczneSąd Wojewódzki w Krośnie postanowieniem z dnia 21 kwietnia 1979 r. zadecydował w trybie art. 368 § 1 k.p.k. o dowodach rzeczowych w sprawie, o których nie orzeczono w wyroku.Niektóre przedmioty zostały zwrócone oskarżonym; co do części z nich - szczegółowo wymienionych w zaskarżonym postanowieniu - w postaci niektórych banknotów dolarowych i bonów towarowych Banku PKO orzeczono przepadek na rzecz Skarbu Państwa, przyjmując, że uzyskane zostały w drodze przestępstwa.Postanowienie to, w części orzekającej przepadek przedmiotów i odmawiającej wydania innych do czasu ustalenia ich właściciela, zaskarżyli obrońcy oskarżonych, dowodząc, że także przedmioty objęte przepadkiem zostały uzyskane w drodze legalnej.Uzasadnienie prawneW toku rozpoznawania zażaleń Sąd Najwyższy stwierdził, że uzasadnienie zaskarżonego postanowienia w części dotyczącej przepadku wymienionych w nim przedmiotów - ze względu na jego lakoniczność i ogólnikowość - uniemożliwia Sądowi Najwyższemu ustosunkowanie się do zarzutów podniesionych w zażaleniach.Wprawdzie przepisy kodeksu postępowania karnego nie określają - jak czyni to art. 372 k.p.k. co do uzasadnienia wyroku - warunków, którym powinno odpowiadać uzasadnienie postanowienia, a w szczególności co uzasadnienie takie powinno zawierać; jednakże z istoty uzasadnienia wynika, że powinno ono wskazywać przesłanki, którymi kierował się organ wydający postanowienie. Tak więc uzasadnienie powinno wyczerpująco wyjaśniać przede wszystkim podstawę faktyczną postanowienia, a w miarę potrzeby wskazywać także przesłanki prawne (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 października 1971 r. - V KRN 368/71, OSNKW 1972, z. 2, poz. 35).Jest zrozumiałe, że przesłanki faktyczne powinny znajdować oparcie w materiale dowodowym sprawy. Tymczasem zaskarżone postanowienie w kwestii, której dotyczą zażalenia, zawiera ogólne stwierdzenie, że: "(...) pozostałe wartości dewizowe i bony towarowe Banku PKO uzyskane zostały przez skazanych w drodze przypisanej im działalności przestępczej i że z tego powodu uzasadnione jest orzeczenie ich przepadku."Uzasadnia to potrzebę uchylenia postanowienia w zaskarżonej części i przekazania sprawy w tym zakresie do ponownego jej rozpoznania (...).