IV KZ 81/89

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia M. Synoradzki. Sędziowie: A. Dobrzyńska (sprawozdawca), H. Kwaśny.Prokurator Prokuratury Generalnej: F. Pasturczak.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Piotra K., oskarżonego z art. 145 § 1 i 2 k.k., po rozpoznaniu zażalenia obrońcy oskarżonego na zarządzenie Prezesa Sądu Najwyższego w C. z dnia 24 maja 1989 r. i po wysłuchaniu wniosku prokuratorapostanowił utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.Uzasadnienie faktyczneNa postanowienie sądu wyższego rzędu nad sądem właściwym o przekazaniu sprawy innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 26 k.p.k. zażalenie nie przysługuje.Artykuł 26 k.p.k. dotyczy nadzwyczajnej właściwości sądu, tzw. właściwości z delegacji, a o przekazaniu sprawy w trybie art. 26 k.p.k. decyduje tylko wzgląd na ekonomię procesową.Takie uregulowanie nie pozwala na interpretację rozszerzającą § 3 art. 25 k.p.k. Artykuł 25 § 1 i 2 k.p.k. dotyczy wyłącznie wypadków stwierdzenia swej niewłaściwości rzeczowej lub miejscowej, co nie odnosi się do sytuacji przewidzianej w art. 26 k.p.k.Zażalenie na postanowienie wydane na podstawie art. 26 k.p.k. nie przysługuje również stronom na zasadach ogólnych, przewidzianych w art. 409 k.p.k., wobec braku przesłanek przewidzianych w tym przepisie.W związku z tym zaskarżone zarządzenie Prezesa Sądu Wojewódzkiego w C. jest zasadne.