KSP 4/15

Izba Karna2015-09-03

Skład orzekający: Barbara Skoczkowska, Andrzej Ryński, Dariusz Świecki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki może dotyczyć wniosku o wznowienie postępowania z urzędu, który nie został formalnie wszczęty?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki nie może dotyczyć wniosku o wznowienie postępowania z urzędu, który nie został formalnie wszczęty. Działania sądu związane z rozpatrywaniem takiego wniosku nie należą do katalogu postępowań, o których mowa w ustawie o skardze na przewlekłość. Brak formalnego wszczęcia postępowania wznowieniowego oznacza brak substratu dla skargi na przewlekłość.
Stan faktyczny
K. W. złożył wniosek o wznowienie postępowania karnego, a następnie pismo zatytułowane „wniosek sygnalizacyjny” o wznowienie postępowania z urzędu, wskazując na bezwzględne przyczyny odwoławcze. Sąd Apelacyjny poinformował go o niemożności pozytywnego rozpatrzenia wniosku ze względu na brak opłaty i niesporządzenie przez profesjonalnego pełnomocnika, a także o braku możliwości wyznaczenia kolejnego obrońcy z urzędu. K. W. wniósł skargę na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, domagając się stwierdzenia przewlekłości, podjęcia czynności z urzędu, zwolnienia z opłaty, wyznaczenia obrońcy i zasądzenia kwoty pieniężnej.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił pozostawić skargę K. W. bez rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt KSP 4/15 POSTANOWIENIE Dnia 3 września 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Andrzej Ryński SSN Dariusz Świecki w sprawie K. W., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 3 września 2015 r., skargi K. W. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w sprawie Sądu Apelacyjnego w […] o wznowienie postępowania, na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. oraz art. 8 ust. 2 ustawy dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. Nr 179, poz.1843 ze zm.) postanowił: skargę K. W. pozostawić bez rozpoznania. UZASADNIENIE W dniu 3 czerwca 2014 r. do Sądu Apelacyjnego wpłynął, sporządzony przez obrońcę wyznaczonego z urzędu, wniosek o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Z. z dnia 29 października 2010 r., , utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 19 marca 2010 r. Wyrokami tymi skazano K. W., za przestępstwa z art. 275 § 1 k.k. i z art. 13 § 2 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i w zw. z art. 64 § 1 k.k., na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat próby oraz karę 10 stawek dziennych grzywny po 20 złotych każda. Sąd Apelacyjny, postanowieniem z dnia 17 lipca 2014 r., oddalił wniosek obrońcy skazanego, wskazując w pisemnych motywach postanowienia na brak przesłanek do wznowienia postępowania. W dniu 21 listopada 2014 r. do Sądu Apelacyjnego wpłynęło, sporządzone własnoręcznie przez skazanego K. W., pismo zatytułowane „wniosek sygnalizacyjny skazanego (...) o wznowienie postępowania z urzędu(...). We wniosku tym K.W. wskazywał na konieczność wznowienia postępowania przez Sąd Apelacyjny z urzędu - z powodu wystąpienia bezwzględnego powodu odwoławczego stypizowanego w art. 439 § 1 pkt 11 k.p.k. Pismem z dnia 25 listopada 2014 r., Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego poinformował K. W. o niemożności pozytywnego rozpatrzenia wniosku ze względu na jego nieopłacenie oraz niesporządzenie i niepodpisanie przez prokuratora, adwokata lub radcę prawnego. Wskazał także, że wyznaczenie kolejnego obrońcy z urzędu nie jest możliwe. W dniu 17 marca 2015 r. do Sądu Najwyższego wpłynęła skarga K. W. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w sprawie Sądu Apelacyjnego o wznowienie postępowania. W uzasadnieniu skargi skazany wskazywał na zaistnienie bezwzględnych przyczyn odwoławczych z art. 439 § 1 pkt 2 i 11 k.p.k. oraz fakt niewydania przez Sąd Apelacyjny postanowienia w przedmiocie wznowienia postępowania. W konkluzji skargi K. W. wniósł o: - stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie Sądu Apelacyjnego, w okresie od dnia 25 października 2014 r. do dnia rozstrzygnięcia skargi; - zlecenie podjęcia czynności z urzędu Sądowi Apelacyjnemu; - zwolnienie skarżącego z opłaty od skargi; - wyznaczenie obrońcy z urzędu w celu ewentualnego uzupełnienia braków skargi i reprezentowania skarżącego przed Sądem Najwyższym; - zasądzenie od Skarbu Państwa - Prezesa Sądu Apelacyjnego kwoty pięciu tysięcy złotych. Z materiału zgromadzonego w aktach niniejszej sprawy wynika, że wniesiona przez K. W. skarga jest niedopuszczalna z mocy ustawy. Czynności sądu, które są podejmowane w związku z rozpoznaniem wniosku sygnalizacyjnego o wszczęcie postępowania wznowieniowego z urzędu nie należą do zamkniętego katalogu postępowań, w odniesieniu do których dopuszczalne jest wniesienie skargi na przewlekłość postępowania, ustalonego w art. 3 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.). Samo złożenie „wniosku sygnalizacyjnego", który nie musi spełniać żadnych szczególnych warunków (np. z art. 545 § 2 k.p.k.) poza ogólnymi wymogami pisma procesowego z art. 119 k.p.k., nie powoduje wszczęcia postępowania wznowieniowego. W katalogu postępowań, których może dotyczyć skarga na przewlekłość, nie znalazła się działalność sądu związana z wnioskiem o dokonanie czynności z urzędu, o którym mowa w art. 9 § 2 k.p.k. (zob. też postanowienie SN z dnia 27 lipca 2012 r., KSP 8/12, czy też postanowienie SN z dnia 8 lipca 2015 r„ KSP 8/15). Pismem Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego z dnia 28 lipca 2014 r. skazany został poinformowany, że jego wniosek nie może zostać rozpatrzony pozytywnie. Nadto przypomniano mu, że miał już wyznaczonego obrońcę z urzędu i sprawa zakończyła się wydaniem postanowienia z dnia 17 lipca 2014 r., zaś ponowne wyznaczenie obrońcy nie jest możliwe. Z powyższego wynika, że przed Sądem Apelacyjnym nie zostało z urzędu wszczęte postępowanie wznowieniowe w sprawie karnej, której dotyczył wniosek sygnalizacyjny skazanego. Zatem, w analizowanej sytuacji procesowej nie było substratu, w postaci toczącego się postępowania wznowieniowego, który mogłaby objąć skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki. Skazany został jedynie poinformowany o braku podstaw do wszczęcia takiego postępowania z urzędu. Z tych właśnie względów, Sąd Najwyższy skargę K. W. pozostawił bez rozpoznania. .

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 430 § 1 KPKart. 429 § 1 KPKart. 8 ust. 2art. 275 § 1 KKart. 13 § 2 KKart. 278 § 1 KKart. 11 § 2 KKart. 64 § 1 KKart. 439 § 1 pkt 11 KPKart. 439 § 1 pkt 2art. 3art. 545 § 2 KPK

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy