RAD 20/66

SentencjaSąd Najwyższy w Izbie Karnej na posiedzeniu niejawnym w składzie powiększonym, po rozpoznaniu wniosku Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego o podjęcie przez Sąd Najwyższy w składzie siedmiu sędziów uchwały, zawierającej odpowiedź na następujące pytanie prawne:"Czy w stosunku do podlegającego odpowiedzialności dyscyplinarnej, przewidzianej w przepisach o ustroju adwokatury, sprawcy przewinienia dyscyplinarnego popełnionego przed dniem 1.I.1964 r., tj. przed dniem wejścia w życie ustawy o ustroju adwokatury z dnia 19.XII.1983 r. (Dz. U. Nr 57, poz. 309), stosować można i w jakim zakresie kary dyscyplinarne w powołanej wyżej ustawie, w szczególności kary dyscyplinarne nie przewidziane w poprzednio obowiązującej ustawie o ustroju adwokatury z dnia 27.VI.1950 r. (Dz. U. z 1959 r. Nr 9, poz. 41)"uchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneUstawa o ustroju adwokatury nie zawiera przepisów dotyczących kwestii wynikłych na tle kolizji w czasie norm o odpowiedzialności dyscyplinarnej.W tej sytuacji i skoro odpowiedzialność dyscyplinarną należy traktować jako odpowiedzialność typu karnego, za miarodajne dla rozstrzygnięcia omawianej kwestii uznać trzeba - w drodze analogii dla obwinionych korzystnej - zasady przewidziane w art. 2 k.k.W związku z powyższym należy uznać, że nie ma przeszkód - przy uwzględnieniu zasad wyrażonych w art. 2 § 1 k.k. - do stosowania za przewinienie dyscyplinarne, popełnione przed dniem 1.I.1964 r., kar dyscyplinarnych z nowej ustawy, nie przewidzianych w ustawie dawnej.Skoro zaś zasadą art. 2 § 1 k.k. jest, aby sprawca nic nie tracił na zmianie ustawodawstwa, uzyskał zaś wszelkie korzyści jakie dlań z tej zmiany wynikają, to w przypadku uznania kary wydalenia, wymierzonej według dawnej ustawy, za rażąco surową, nie można wymierzyć obwinionemu kar bezpośrednio poprzedzających karę wydalenia według nowej ustawy (tj. czasowego pozbawienia prawa wykonywania zawodu - pkt 6 art. 94 ust. 1 nowej ustawy względnie przeniesienie siedziby - pkt 5 art. 94), lecz należy na podstawie przepisów dawnej ustawy orzec karę co najmniej bezpośrednio poprzedzającą karę wymierzoną (tj. czasowe zawieszenie w czynnościach zawodowych - pkt 3 art. 89 dawnej ustawy). I przeciwnie, w przypadku uznania kary czasowego zawieszenia w czynnościach zawodowych, wymierzonej według dawnej ustawy, za rażąco łagodną - należy wymierzyć obwinionemu kary przewidziane w pkt 5 i pkt 6 art. 94 ust. 1 nowej ustawy, nie ma zaś obowiązku wymierzenia kary, która w dawnej ustawie wymieniona jest bezpośrednio po karze czasowego zawieszenia.