RAD 29/69

SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy dyscyplinarnej adwokata A.S. na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości na niekorzyść obwinionego orzeczenia dziekana Rady Adwokackiej w X z dnia 13 sierpnia 1969 r. OD 3/69, na podstawie art. 104 ustawy z dnia 10 grudnia 1963 r. o ustroju adwokatury uchylił zaskarżone orzeczenie i przekazał akta sprawy Rzecznikowi Dyscyplinarnemu Rady adwokackiej w X celem przeprowadzenia postępowania dyscyplinarnego w trybie zwykłym.Uzasadnienie faktyczneDziekan Rady Adwokackiej w X orzeczeniem z dnia 13 sierpnia 1969 r. OD 3/69 ukarał adwokata A.B., członka Zespołu Adwokackiego nr 1 w X, naganą za to, że w okresie od 10 do 12 grudnia 1968 r. nie wniósł zażalenia na postępowanie Sądu Powiatowego w Y (sygnatura akt k.p. 597/68) z dnia 30 listopada 1968 r. o umorzeniu postępowania karnego oraz nie dopilnował zwrotu uiszczonej przez klientkę opłaty za złożenie środka odwoławczego.Z ustaleń cytowanego wyżej orzeczenia wynika, że w dniu 10 grudnia 1968 r. zgłosiła się do Zespołu Adwokackiego Nr 1 w X obywatelka C.D., prosząc o zaskarżenie postępowania Sądu Powiatowego w Y z dnia 30 listopada 1968 r., mocą którego umorzono postępowanie karne przeciwko E.D. i innym na mocy art. 9 ustawy z dnia 2 grudnia 1960 r. o sprawach z oskarżenia prywatnego. Postanowienie to zostało doręczone C.D. w dniu 5 grudnia 1968 r. Sprawę przyjął do prowadzenia adwokat A.B. i klientka wpłaciła do kasy Zespołu Adwokackiego kwotę 300 złotych, między innymi za sporządzenie środka odwoławczego. Adwokat A.B. nie wniósł jednak zażalenia, błędnie sądząc, że zażalenie na umorzenie postępowania nie przysługuje, aczkolwiek Sąd umorzył postępowanie z art. 9 powołanej wyżej ustawy. Wobec tego że adwokat A.B. nie dokonał żadnej czynności w sprawie, powinien był spowodować zwrócenie klientce w całości lub części wpłaconej przez nią należności, czego jednak obwiniony we właściwym czasie nie uczynił.Rewizja nadzwyczajna Ministra Sprawiedliwości, nie kwestionując słuszności dokonanych w tym orzeczeniu ustaleń faktycznych, zarzuca, że wymierzona za to przeciwnie kara jest oczywiście niesłuszna ze względu na jej niewspółmierną łagodność w stosunku do stopnia szkodliwości społecznej przewinienia oraz ze względu na dotychczasową karalność obwinionego i w związku z tym domaga się uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania akt sprawy Rzecznikowi Dyscyplinarnemu Rady Adwokackiej w X celem przeprowadzenia postępowania w trybie zwykłym.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Rewizja nadzwyczajna Ministra Sprawiedliwości jest zasadna.Zaniedbanie złożenia środka odwoławczego od postanowienia sądu o umorzeniu postępowania karnego, które zamknęło oskarżycielce prywatnej drogę do ścigania karnego, stanowi bardzo poważne naruszenie obowiązków adwokata. Przewinienia tego rodzaju podrywają zaufanie społeczeństwa do adwokatury i mogę narazić klientów na nieodwracalne straty.Adwokat A.B. był już dwukrotnie karny za czyny tego samego rodzaju, a mianowicie: 1) orzeczeniem Komisji Dyscyplinarnej Izby Adwokackiej w X z dnia 25 września 1961 r. KD 10/61 wymierzono mu łączną karę dyscyplinarną nagany za pobranie nadmiernego wynagrodzenia w sprawie o niezwrócenie nadpłaty mimo żądań klienta oraz za niestawienie się na rozprawę rewizyjną; 2) orzeczeniem Wyższej Komisji Dyscyplinarnej z dnia 4 maja 1968 r. WKD 59/63, zmienionym wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 9 lipca 1964 r. R.Adw. 87/63 wymierzono mu łączną karę dyscyplinarną zawieszenia w czynnościach zawodowych na okres 3 miesięcy za to, że jako obrońca oskarżonego F.G. nie stawił się na rozprawę bez uzasadnionej przyczyny i rewizję od wyroku złożył po terminie.Należy podzielić stanowisko rewizji nadzwyczajnej, że wymierzona obwinionemu za powyższe przewinienie dyscyplinarne kara, orzeczona w trybie przewidzianym w art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 1963 r. o ustroju adwokatury, jest niewspółmiernie łagodna w stosunku do stopnia zawinienia obwinionego oraz społecznej szkodliwości tego przewinienia. Skoro zaś w trybie przewidzianym w art. 98 ust. 1 powołanej wyżej ustawy nie mogła być orzeczona wyższa kara dyscyplinarna niż kara nagany, to zaskarżone orzeczenie należało uchylić i przekazać akta sprawy Rzecznikowi Rada Adwokackiej w X celem przeprowadzenia przeciwko adw. A.B. postępowania dyscyplinarnego w trybie zwykłym.