V K 433/63
WyrokIzba Karna1963-07-20
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych można orzec wobec osoby skazanej za prowadzenie roweru w stanie nietrzeźwości?Ratio decidendi
Zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych, przewidziany w art. 31 § 6 ustawy o zwalczaniu alkoholizmu, można orzec tylko w razie skazania za przestępstwo pozostające w związku z naruszeniem w stanie nietrzeźwości obowiązków prowadzącego pojazd mechaniczny. Prowadzenie roweru w stanie nietrzeźwości nie jest przestępstwem związanym z pojazdem mechanicznym, dlatego orzeczenie takiego zakazu jest bezpodstawne.Stan faktyczny
Erwin W. został skazany za kradzież roweru oraz za prowadzenie roweru w stanie nietrzeźwości. Sąd orzekł wobec niego łączną karę więzienia oraz zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na 2 lata. Prokurator Generalny wniósł rewizję nadzwyczajną, kwestionując zasadność orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy zmienił wyrok Sądu Powiatowego przez uchylenie orzeczenia o zakazie nadania oskarżonemu prawa prowadzenia pojazdów mechanicznych, uznając je za bezpodstawne.Pełny tekst orzeczenia
Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia P. Ławacz.Sędziowie: K. Czajkowski, Z. Kapitaniak (sprawozdawca).Prokurator Generalnej Prokuratury: T. Miernik.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Erwina W. oskarżonego z art. 257 § 1 k.k. i art. 28 § 2 ustawy z dnia 10 marca 1959 r. (Dz. U. Nr 69, poz. 434), po rozpoznaniu założonej przez Prokuratora Generalnego PRL rewizji nadzwyczajnej od wyroku Sądu Powiatowego w Piszu z dnia 22 marca 1962 r., na podstawie art. 394-396, 400, 384 pkt 1 k.p.k.zmienił zaskarżony wyrok w części dotyczącej kary za przestępstwo z art. 28 § 2 ustawy z dnia 10 grudnia 1959 r. (Dz. U. Nr 69, poz. 434) i kary łącznej w ten sposób, że uchylił orzeczenie o zakazie nadania oskarżonemu prawa prowadzenia pojazdów mechanicznych (...).Erwin W. skazany został wyrokiem Sądu Powiatowego w Piszu z dnia 22 marca 1962 r. na łączną karę 7 miesięcy więzienia z zaliczeniem na jej poczet okresu tymczasowego aresztowania od dnia 31 lutego 1962 r. do dnia 22 marca 1962 r. oraz z orzeczeniem zakazu nadania oskarżonemu prawa prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 2 lat za to, że:1. w dniu 19 lutego 1962 r. w P. zabrał w celu przywłaszczenia rower damski wartości 1.150 zł na szkodę Henryka K. (art. 257 § 1 k.k. - kara 7 miesięcy więzienia);2. w tymże czasie jechał drogą publiczną z P. do B. rowerem, będąc w stanie nietrzeźwości alkoholowej (art. 28 § 2 ustawy z dnia 10 grudnia 1959 r. - kara 3 miesięcy aresztu, a ponadto art. 31 § 6 ustawy z dnia 10 grudnia 1959 r. - kara dodatkowa: zakaz nadania uprawnienia do prowadzenia pojazdów mechanicznych).Od tego wyroku strony nie założyły rewizji, wobec czego wyrok uprawomocnił się.Wyrok ten zaskarżył rewizją nadzwyczajną Prokurator Generalny PRL.Rewizja zarzuca obrazę przepisu art. 31 § 6 ustawy z dnia 10 grudnia 1959 r. o zwalczaniu alkoholizmu przez orzeczenie, na zasadzie tego przepisu prawa, zakazu nadania oskarżonemu Erwinowi W. uprawnienia do prowadzenia pojazdów mechanicznych mimo braku ku temu podstaw.Uzasadnienie faktyczneSąd Najwyższy wyraził następujący pogląd:Zaskarżony wyrok w częściach orzekających zakaz nadania oskarżonemu prawa do prowadzenia pojazdów mechanicznych zapadł z oczywistą obrazą przepisu art. 31 § 6 cytowanej ustawy o zwalczaniu alkoholizmu.Przepis art. 31 § 6 ustawy z dnia 10 grudnia 1959 r. o zwalczaniu alkoholizmu (Dz. U. Nr 69, poz. 434) przewiduje orzeczenie zakazu prawa prowadzenia pojazdów mechanicznych tylko w razie skazania za przestępstwo pozostające w związku z naruszeniem w stanie nietrzeźwości obowiązków prowadzącego pojazd mechaniczny. Tymczasem oskarżony Erwin W. został skazany zaskarżonym wyrokiem za przestępstwo z art. 28 § 2 tejże ustawy, polegające na prowadzeniu na drodze publicznej w stanie nietrzeźwości roweru, który nie jest przecież pojazdem mechanicznym.W tym stanie rzeczy orzeczenie względem oskarżonego zakazu nadania mu uprawnienia do prowadzenia pojazdów mechanicznych było oczywiście bezpodstawne, wobec czego należało zmienić zaskarżony wyrok przez uchylenie orzeczenia o zakazie nadania oskarżonemu prawa prowadzenia pojazdów mechanicznych.
Powiązane orzeczenia
- V KK 270/22 2022-07-06Czy orzeczenie zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych jest dopuszczalne w przypadku ukarania za wykroczenie polegające na prowadzeniu roweru w stanie nietrzeźwości?
- V KK 140/14 2014-05-27Czy orzeczenie środka karnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych jest dopuszczalne wobec sprawcy wykroczenia z art. 87 § 1a k.w. (prowadzenie roweru po użyciu alkoholu), gdy przepis art. 87 § 3 k.w. prze…
- II KK 30/18 2018-02-15Czy w przypadku ukarania za wykroczenie polegające na prowadzeniu roweru w stanie nietrzeźwości (art. 87 § 1a k.w.) można orzec zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych?
- III KK 222/18 2019-06-13Czy w przypadku skazania za wykroczenie z art. 87 § 1 k.w. (prowadzenie pojazdu w stanie po użyciu alkoholu) obligatoryjne jest orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, a nie zakazu prowadzenia rowerów?
- II KK 554/24 2025-01-30Czy w przypadku skazania za naruszenie zakazu prowadzenia pojazdów rowerowych, na podstawie art. 244 k.k., istnieje podstawa do orzeczenia zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na podstawie art. 42 § 1a pkt…
Powołane przepisy
art. 257 § 1 KKart. 28 § 2art. 394art. 31 § 6§ 1§ 2§ 6
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026.