V KK 154/22

WyrokIzba Karna2022-10-19

Skład orzekający: Jarosław Matras, Eugeniusz Wildowicz, Włodzimierz Wróbel

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy w przypadku stwierdzenia rażącej niewspółmierności kary, która stanowi podstawę do uchylenia wyroku, konieczne jest uchylenie również wyroku utrzymanego w mocy przez sąd drugiej instancji?

Ratio decidendi

Sąd Najwyższy, stosując art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 536 k.p.k., uchylił zaskarżony wyrok sądu apelacyjnego oraz utrzymany nim w mocy wyrok sądu pierwszej instancji. Uzasadnił to tym, że rażąca niewspółmierność kary, stwierdzona jako podstawa kasacji, dotyczy całokształtu orzeczenia o karze, a zatem obejmuje zarówno wyrok sądu odwoławczego, jak i wyrok sądu pierwszej instancji. W konsekwencji, konieczne jest uchylenie obu tych orzeczeń i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Stan faktyczny

Prokurator Generalny wniósł kasację na niekorzyść skazanych od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku, który zmieniał wyrok Sądu Okręgowego w Słupsku. Podstawą kasacji była rażąca niewspółmierność orzeczonej kary. Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę na rozprawie.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok Sądu Apelacyjnego oraz utrzymany nim w mocy wyrok Sądu Okręgowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Słupsku.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V KK 154/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 października 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Eugeniusz Wildowicz SSN Włodzimierz Wróbel Protokolant Katarzyna Wełpa przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Roberta Tarsalewskiego, w sprawie I. K. i A. P. skazanego z art. 148 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 13 października 2022 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanych od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 9 czerwca 2021 r., sygn. akt II AKa 16/21 zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Słupsku z dnia 30 lipca 2020 r., sygn. akt II K 66/19, na podstawie art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 536 k.p.k. uchyla zaskarżony wyrok oraz utrzymany nim w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Słupsku i sprawę oskarżonych przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Słupsku.

Powiązane orzeczenia

V KK 382/13 2014-04-07Czy Sąd Najwyższy powinien zasądzić koszty obrony w postępowaniu kasacyjnym, jeśli wniosek o ich zasądzenie został złożony po wydaniu postanowienia kończącego postępowanie kasacyjne?
III KK 216/20 2021-05-27Czy Sąd Najwyższy, orzekając w przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego, może zasądzić zwrot kosztów dojazdu obrońcy z urzędu do Sądu Najwyższego, jeśli nie zostało to uwzględnione w orzeczeniu kończącym postępowanie…
V KK 549/20 2021-12-15Czy Sąd Najwyższy powinien zasądzić wynagrodzenie dla obrońcy z urzędu oraz zwrot kosztów dojazdu, jeśli w orzeczeniu kończącym postępowanie kasacyjne nie rozstrzygnięto o kosztach, a obrońca złożył stosowny rachunek?
I KK 205/23 2025-03-24Czy Sąd Najwyższy może zasądzić koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym, jeśli obrońca nie złożył takiego wniosku w pisemnej kasacji ani na rozprawie?
I KK 324/22 2022-12-15Czy obrońcy z urzędu przysługuje zwrot kosztów dojazdu do Sądu Najwyższego w przypadku, gdy w orzeczeniu kończącym postępowanie kasacyjne nie rozstrzygnięto o tych kosztach, a jedynie o kosztach sporządzenia kasacji?

Powołane przepisy

art. 148 § 1 KKart. 439 § 1 pkt 2 KPKart. 536 KPK§ 1§ 1 pkt 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy