V KK 199/21

Sygn. akt V KK 199/21 POSTANOWIENIE Dnia 13 września 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Bojańczyk (przewodniczący) SSN Marek Motuk SSN Marek Siwek (sprawozdawca) po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 13 września 2022 r. sprawy W. K. oskarżonego z art. 197 § 1 i 3 pkt. 1, 2 i 3 k.k. i in. z urzędu, w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania na podstawie art. 538 § 2 k.p.k. w zw. z art. 249 § 1 k.p.k. w zw. z art. 258 § 2 k.p.k. p o s t a n o w i ł: zastosować wobec W. K., ur. […] 1968 r., s. M. i T. z d. B., środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania na okres 3 miesięcy tj. od dnia 13 września 2022 r. godz. 14:13 do dnia 12 grudnia 2022 r. godz. 14:13. UZASADNIENIE W ocenie Sądu Najwyższego konieczność zastosowania tymczasowego aresztowania na okres 3 miesięcy, wobec podejrzanego W. K., po uchyleniu wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 4 marca 2020 r. i skierowaniu przedmiotowej sprawy do ponownego rozpoznania, wynika z obawy o niezakłócony tok postępowania przed tym Sądem. Aktualne są bowiem przesłanki ogólne stosowania tego środka zapobiegawczego określone w art. 249 § 1 k.p.k., ale także przesłanka szczególna z art. 258 § 2 k.p.k. W. K. zarzuca się bowiem popełnienie, m. in. zbrodni z art. 197 § 1 i 3 k.k., zaś stopień prawdopodobieństwa popełnienia 2 tego czynu oraz pozostałych jest duży w rozumieniu art. 249 § 1 k.p.k. i wynika z dowodów przeprowadzonych do tej pory, szczegółowo przedstawionych w uzasadnieniu wyroku Sądu I instancji. Stopień ten dodatkowo wzmacnia fakt, że wymowa i treść dowodów obciążających nie została zakwestionowana przez sądy powszechne, przed którymi toczyło się postępowanie. Wysokość orzeczonych wobec oskarżonego kar, a także kary łącznej uzasadnia istnienie przesłanki z art. 258 § 2 k.p.k. Wskazane wyżej okoliczności uzasadniają przypuszczenie, że oskarżony może podejmować czynności zmierzające do destabilizacji postępowania, które winno być zabezpieczone w sposób maksymalny, a więc najsurowszym środkiem zapobiegawczym. W realiach sprawy zastosowanie innego niż tymczasowe aresztowanie środka zapobiegawczego byłoby niewystarczające w rozumieniu art. 257 § 1 k.p.k., a nadto brak jest przesłanek z art. 259 k.p.k. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. [as]