V KK 212/23

V KK 212/23 POSTANOWIENIE Dnia 8 sierpnia 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie A.R. skazanego za czyn z art. 207 § 1 k.k. w zb. z art. 207 § 1a k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 8 sierpnia 2023r. wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Rejonowego w Iławie z dnia 28 stycznia 2022r., sygn. akt II K 1173/19, utrzymanego w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Elblągu z dnia 18 stycznia 2023r., sygn. akt VI Ka 307/22 na podstawie art. 532§1 i 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku UZASADNIENIE Wniosek obrońcy skazanego nie zasługiwał na uwzględnienie. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazywano wielokrotnie, że uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia jest możliwe jedynie, gdy strona wykaże istnienie szczególnych okoliczności powodujących, że wykonanie orzeczenia pociągnęłoby za sobą wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki, podnosząc też, że wniosek ten powinien zawierać dodatkową argumentację wskazującą na duże prawdopodobieństwo zasadności V KK 212/23 2 podniesionego w skardze zarzutu i przez to nieodwracalność skutków kary w razie jej wykonania. Wniosek sporządzony w niniejszej sprawie nie zawiera argumentacji, która przemawiałaby za wstrzymaniem wykonania orzeczenia zapadłego w niniejszej sprawie. Jego autor akcentuje powagę postawionych w sprawie zarzutów. Zarzuty te nie mają jednakże charakteru bezwzględnych przesłanek odwoławczych, a podważają prawidłowość dokonanej kontroli odwoławczej w zakresie zarzutów apelacji dotyczących procedowania Sądu I instancji oraz naruszenia przez ten Sąd zasady swobodnej oceny dowodów. Ocena zasadności tych zarzutów nie może być jednak postrzegana jako jednoznaczna, skoro w odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o oddalenie kasacji jako oczywiście bezzasadnej, a kurator małoletnich pokrzywdzonych jako bezzasadnej. Podkreślić w tym miejscu trzeba, że sam fakt złożenia kasacji nie może obligować Sądu Najwyższego do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania kary, bowiem nie można zapominać, że w sprawie zapadł prawomocny, a więc wykonalny wyrok. Także argumenty podniesione na okoliczność sytuacji rodzinnej skazanego nie są tego rodzaju, że powinny skutkować wstrzymaniem wykonania kary pozbawienia wolności przez Sąd Najwyższy – w pierwszej kolejności powinny one być przedstawione w postępowaniu wykonawczym. Ponadto, obrońca nie wskazał, by skazany, po ewentualnym opuszczeniu zakładu karnego na skutek wstrzymania wykonania kary pozbawienia wolności, miał możliwość wykonywania pracy zarobkowej czy choćby promesy zatrudnienia, tak aby możliwym było z jego strony realne wsparcie finansowe członków rodziny. Odnośnie zaś argumentacji związanej z potrzebą zapewnienia najmłodszej córce skazanego obecności ojca, na tym etapie procesu, zdaje się ona być niefortunną, biorąc pod uwagę charakter czynu prawomocnie przypisanego A.R. Wszystko powyższe powoduje, że wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Kierując się przedstawionymi względami Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. (Z.K.) V KK 212/23 3