V KK 23/16

Sygn. akt V KK 23/16 POSTANOWIENIE Dnia 12 kwietnia 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2016 r. sprawy S. S., skazanego za popełnienie przestępstw z art. 280 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. i innnych, z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego, od wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 20 marca 2015 r., sygn. akt IV Ka […], zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w P. z dnia 16 czerwca 2014 r., sygn. akt II K […] postanowił: 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną; 2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. C. z Kancelarii Adwokackiej w P. kwotę 442,80 zł (czterysta czterdzieści dwa zł 80/100), w tym 23% VAT, z tytułu wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie kasacji; 3. zwolnić S. S. od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w P., wyrokiem z dnia 16 czerwca 2014 r., sygn. II K […] uznał S. S. za winnego popełnienia 4 przestępstw, w tym dwóch z art. 280 § 1 k.k. popełnionych w warunkach art. 91 § 1 k.k., za które wymierzył mu kary jednostkowe 2 oraz karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Wyrokiem tym został on również uznany winnym popełnienia wykroczenia z art. 119 § 1 k.w. Apelację od tego wyroku wniósł m. in. obrońca S. S., który wprawdzie zadeklarował kwestionowanie wyroku w całości ale, jak słusznie zauważył Sąd odwoławczy, zarzut precyzujący skargę odniesiony został wyłącznie do skazań za czyny kwalifikowane jako rozboje z art. 280 § 1 k.k. Obrońca zarzucił wyrokowi I instancji błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a polegający na przyjęciu, że oskarżony dopuścił się czynu z art. 280 § 1 k.k. Sąd Okręgowy w P., wyrokiem z dnia 20 marca 2015 r., sygn. akt IV Ka […] uchylił rozstrzygnięcie dotyczące wykroczenia z art. 119 § 1 k.w. i umorzył w tym zakresie postępowanie z uwagi na przedawnienie karalności czynu (pkt 1 wyroku) oraz utrzymał w mocy wyrok w pozostałej części (pkt 2 wyroku). Kasację od wyroku Sądu odwoławczego wniósł obrońca skazanego zaskarżając go w zakresie punktu 2 i zarzucając „rażące naruszenie przepisów postępowania karnego, które miało wpływ na treść orzeczenia, a polegające na naruszeniu przepisu art. 6 k.p.k. w zw. z art 170 § 1 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 192a § 2 i art. 199a k.p.k. i art. 452 § 2 k.p.k. w zw. z art. 440 k.p.k. i w zw. z art. 442 § 3 k.p.k., poprzez zaniechanie odniesienia się do zgłoszonego przez oskarżonego S. wniosku dowodowego o wykonanie na nim badań poligraficznych”. Wskazując na ten zarzut obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w P. w zaskarżonej części dotyczącej S. S., a także wyroku Sądu Rejonowego w P. i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania. Prokurator Prokuratury Okręgowej w P. w pisemnej odpowiedzi na kasację wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Kasacja wniesiona przez obrońcę skazanego S. S. jest oczywiście bezzasadna. Z uwagi jednak na złożony przez obrońcę wniosek, Sąd Najwyższy sporządził uzasadnienie postanowienia zgodnie z treścią art. 535 § 3 k.p.k. Nie można zgodzić się z obrońcą, ż Sąd Okręgowy w P. w wyroku z dnia 24 lipca 2013 r., sygn. IV Ka […] sformułował wytyczne w trybie art. 442 § 3 k.p.k. dotyczące poddania S. S. badaniu poligraficznemu. Jak wynika bowiem z treści uzasadnienia tego wyroku, Sąd odwoławczy zalecił jedynie rozpatrzenie w sposób 3 procesowy zgłoszonych przez oskarżonych, w tym również S. S., wniosków dowodowych o poddanie ich badaniu poligraficznemu. Wniosek o przeprowadzenie takich badań został formalnie, procesowo oddalony przez prokuratora postanowieniem z dnia 17 października 2013 r. po zwrocie sprawy oskarżycielowi w celu usunięcia istotnych braków postępowania przygotowawczego. Od chwili wniesienia przez prokuratora w dniu 31 grudnia 2013 r. nowego aktu oskarżenia, wniosek o takie badanie nie został ponowiony ani przez oskarżonego ani też jego obrońcę. Sąd Najwyższy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. C. kwotę 442,80 zł, w tym 23 % podatku VAT, z tytułu wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie kasacji oraz zwolnił skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych postepowania kasacyjnego w oparciu o przepis art. 624 k.p.k. Mając powyższe na uwadze, wobec nie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa wskazanych w kasacji, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia.