V KK 23/20

Sygn. akt V KK 23/20 POSTANOWIENIE Dnia 24 marca 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Puszkarski w sprawie D. B. skazanego z art. 209 § 1a k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 marca 2020 r. wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: wstrzymać wykonanie wobec D. B. wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 30 sierpnia 2019 r., sygn. akt VII Ka (…), zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 30 października 2018 r., sygn. akt II K (…). UZASADNIENIE W kasacji wywiedzionej w sprawie D. B. obrońca tego skazanego, powołując się na przepis art. 532 § 1 k.p.k., wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 30 sierpnia 2019 r., sygn. akt VII Ka (…). W uzasadnieniu tego wniosku podał, że „skazany (…) jest osobą posiadającą stałe legalne zatrudnienie i od czasu opuszczenia zakładu karnego prawidłowo funkcjonującą w społeczeństwie. Tym samym rozpoczęcie odbywania kary wiązać się będzie z zaprzepaszczeniem dotychczasowej pracy skazanego nad zmianą swojej postawy życiowej i uniemożliwi mu powrót do społeczeństwa i pracy (którą w tej sytuacji straci) po opuszczeniu zakładu karnego. Przy tym stosunkowo 2 krótki wymiar kary pozbawienia wolności skutkować może odbyciem jej w całości lub znacznej części przed rozpoznaniem kasacji”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek zasługiwał na uwzględnienie, niezależnie od faktu, że nie został prawidłowo uzasadniony. Jego autor wyeksponował bowiem okoliczności, które zasadniczo nie mają znaczenia dla podejmowania przez sąd kasacyjny decyzji o wstrzymaniu wykonania orzeczenia. W tym względzie decydujące jest wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji, badane w kontekście wagi podniesionych w skardze zarzutów i konieczności uniknięcia sytuacji, gdy osoba skazana doznaje dolegliwości, których nie powinna ponieść. Wstępny ogląd przedmiotowej sprawy, dokonany przez pryzmat jednego z dwóch podniesionych w kasacji zarzutów – rażącego i mogącego mieć istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenia art. 433 § 2 i art. 457 § 3 k.p.k. prowadzi do wniosku, że uwzględnienie skargi jest w znacznym stopniu prawdopodobne, w sytuacji gdy Sąd odwoławczy nie odniósł się w należyty sposób do kluczowego zarzutu apelacji, podnoszącego błędność ustalenia, że ówcześnie oskarżony uchylał się od wykonania obowiązku alimentacyjnego. Dodatkowo mając na uwadze – o czym wspomniano w kasacji – że wymierzona D. B. kara 3 miesięcy pozbawienia wolności jest krótkoterminowa, zatem istnieje prawdopodobieństwo, że mogłaby zostać w całości odbyta przez skazanego przed rozpoznaniem kasacji, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.