V KK 24/24

V KK 24/24 POSTANOWIENIE Dnia 26 marca 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras w sprawie skazanego B. Ł. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 26 marca 2024 r. wniosku złożonego przez obrońcę skazanego o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 6 września 2023 r., sygn. akt IV Ka 723/23, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Żninie z dnia 9 lutego 2023 r., sygn. akt II K 359/21, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł: wniosku nie uwzględnić. UZASADNIENIE Złożony przez obrońcę skazanego B. Ł. - adw. K. W., wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku, nie mógł zostać uwzględniony. Zgodnie z treścią art. 532 § 1 k.p.k. w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Co prawda przepis ten nie wskazuje przesłanek, których zaistnienie warunkowałoby V KK 24/24 2 wstrzymanie wykonalności zaskarżonego orzeczenia, to jednak trzeba pamiętać, że stanowi on odstępstwo od reguły wyrażonej w art. 9 § 2 k.k.w., według której orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia. Nie może być zatem wątpliwości, że decyzja o skorzystaniu z instytucji wstrzymania wykonania prawomocnego orzeczenia musi być poparta wyjątkowymi okolicznościami, które jednoznacznie wskazują, iż wykonanie wyroku przed rozpoznaniem kasacji mogłoby spowodować dla skazanego poważne i nieodwracalne skutki, w szczególności, gdy istnieje realne ryzyko poniesienia przez skazanego dolegliwości wynikającej z wykonania prawomocnego wyroku, której nie powinien doznać wobec zasadności wniesionej kasacji (por. np. postanowienia SN: z dnia 22 listopada 2021 r., I KK 156/21; z dnia 19 października 2021 r., III KK 375/21). W realiach tej sprawy nie sposób obecnie stwierdzić, że zachodzą podstawy do zastosowania instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. Przeprowadzona na tym etapie, wstępna kontrola sygnalizowanych w kasacji uchybień, przede wszystkim dotyczących postępowania odwoławczego (lit. a kasacji), nie pozwala na stwierdzenie wysokiego prawdopodobieństwa uwzględnienia tego zarzutu, zaś kwestia przypisania umyślności naruszenia zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym ujęta w zarzutach pod lit. b i c odnoszona jest w istocie do orzeczenia sądu pierwszej instancji. Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy orzekł jak wyżej. [PGW] [ał]