V KK 254/15
WyrokIzba Karna2015-09-03
Skład orzekający: Henryk Gradzik, Małgorzata Gierszon, Jacek Sobczak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy naruszenie zakazu prowadzenia rowerów może być przypisane oskarżonemu, jeśli zakaz ten został orzeczony wobec innej osoby o zbieżnym nazwisku, a sąd pierwszej instancji nie wyjaśnił tej rozbieżności?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że przypisanie oskarżonemu winy za naruszenie zakazu prowadzenia rowerów, gdy zakaz ten został orzeczony wobec innej osoby o zbieżnym nazwisku, stanowi rażące naruszenie art. 366 § 1 k.p.k. (obowiązek kierowania rozprawą i czuwania nad jej prawidłowym przebiegiem). Naruszenie to miało istotny wpływ na treść wyroku, skutkując koniecznością uchylenia wyroku w zaskarżonej części i uniewinnienia oskarżonego od popełnienia przypisanego mu czynu.Stan faktyczny
Sąd Rejonowy skazał R. N. za naruszenie zakazu prowadzenia rowerów. W uzasadnieniu wskazał na wyrok Sądu Rejonowego z dnia 5 czerwca 2012 r. w sprawie VI K 17/11, który orzekł zakaz prowadzenia rowerów na okres od 13 czerwca 2012 r. do 13 czerwca 2014 r. Okazało się jednak, że wskazany wyrok został wydany wobec innej osoby o zbieżnym nazwisku, Z. N. Prokurator Generalny wniósł kasację, zarzucając rażące naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego. Sąd Najwyższy uwzględnił kasację.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Rejonowego w zaskarżonej części dotyczącej czynu z art. 244 k.k. i kary łącznej, a następnie uniewinnił oskarżonego od popełnienia przypisanego mu czynu.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt V KK 254/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 września 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Gradzik (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Małgorzata Gierszon SSN Jacek Sobczak Protokolant Katarzyna Wełpa w sprawie R. N. skazanego z art. 244 kk po rozpoznaniu w Izbie Karnej w trybie art. 535 § 5 kpk na posiedzeniu w dniu 3 września 2015 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Gryfinie Wydział VI Zamiejscowy Karny z siedzibą w Chojnie z dnia 6 maja 2014 r., sygn. akt VI K 322/12, 1. uchyla wyrok w zaskarżonej części, obejmującej pkt II i III i uniewinnia oskarżonego od popełnienia czynu przypisanego mu w pkt II. 2. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Gryfinie Wydział VI Zamiejscowy z siedzibą w Chojnie wyrokiem zaocznym z dnia 6 maja 2014 r., VI K 322/12:
2 I. uznał oskarżonego R. N. za winnego tego, że w dniu 12 czerwca 2012 r. w M., na drodze publicznej, nie zastosował się do orzeczonego przez Sąd Rejonowy w Gryfinie Zamiejscowy VI Wydział Karny w Chojnie, sygn. VI K 615/10, zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym oraz rowerów na okres 3 lat, tj. od 12 listopada 2009 r. do 12 listopada 2012 r. oraz za winnego tego, że w dniu 29 lipca 2012 r. pomiędzy D. i M., na drodze publicznej, nie zastosował się do orzeczonego przez Sąd Rejonowy w Gryfinie Zamiejscowy VI Wydział Karny w Chojnie, sygn. VI K 615/10, zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym oraz rowerów okres 3 lat, tj. od 12 listopada 2009 r. do 12 listopada 2012 r. i orzeczonego wyrokiem tego samego Sądu z dnia 5 czerwca 2012 r. w sprawie VI K 17/11 zakazu prowadzenia rowerów na okres 2 lat, obowiązującego od 13 czerwca 2012 r. do 13 czerwca 2014 r., w ten sposób, że prowadził w tych dniach rowery, tj. za winnego popełnienia zarzuconych mu czynów z art. 244 k.k., które zakwalifikował jako ciąg przestępstw w rozumieniu art. 91 § 1 k.k. i za te czyny na podstawie art. 244 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. wymierzył R. N. karę 2 miesięcy pozbawienia wolności; II. uznał oskarżonego R. N. za winnego tego, że w dniu 15 listopada 2012 r. w M., na drodze publicznej, nie zastosował się do orzeczonego przez Sąd Rejonowy w Gryfine Zamiejscowy VI Wydział Karny w Chojnie z dnia 5 czerwca 2012 r. w sprawie VI K 17/11, zakazu prowadzenia rowerów na okres 2 lat, obowiązującego od 13 czerwca 2012 r. do 13 czerwca 2014 r. w ten sposób, że prowadził rower, tj. za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu z art. 244 k.k. i za ten czyn na podstawie art. 244 k.k. wymierzył R. N. karę 2 miesięcy pozbawienia wolności; III. Na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył kary pozbawienia wolności orzeczone w pkt I i II i wymierzył oskarżonemu R. N. karę łączną 3 miesięcy pozbawienia wolności. W tym samym wyroku wydano w sprawie R. N. jeszcze trzy inne orzeczenia, które nie mają znaczenia w postępowaniu kasacyjnym. Wyrok powyższy nie został zaskarżony przez strony i uprawomocnił się w dniu 17 maja 2014 r. Od prawomocnego wyroku Prokurator Generalny wniósł kasację na podstawie art. 521 § 1 k.p.k. Zaskarżył wyrok na korzyść oskarżonego w punktach
3 II i III. Zarzucił w kasacji rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa procesowego i materialnego – art. 366 § 1 k.p.k. w zw. z art. 244 k.k., polegające na zaniechaniu wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności dotyczących uprzedniego orzeczenia wobec R. N. środka karnego w postaci zakazu prowadzenia rowerów i uznaniu, że oskarżony naruszył przedmiotowy zakaz w oparciu o wyrok wydany wobec innej osoby, co skutkowało bezpodstawnym uznaniem oskarżonego za winnego popełnienia w dniu 15 listopada 2012 r. czynu z art. 244 k.k. W konkluzji Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonym zakresie. Sąd Najwyższy zważył: Kasacja Prokuratora Generalnego jest zasadna w stopniu oczywistym. Istotnie, uznając R.N. za winnego popełnienia czynu z art. 244 k.k. (naruszenie zakazu prowadzenia rowerów), opisanego w pkt II wyroku, Sąd Rejonowy przyjął, że zakaz prowadzenia rowerów został orzeczony wobec w/w wyrokiem tego Sądu z dnia 5 czerwca 2012 r., sygn. VI K 17/11 i obejmował okres od 13 czerwca 2012 r. do 13 czerwca 2014 r. Ustalenie to jest błędne, gdyż wskazany wyrok wydano w sprawie Z.N., ur. 28 września, a więc dotyczy on innej osoby. Odpis wyroku ujawniono na rozprawie (k. 65 - 66), nie dostrzegając rozbieżności co do danych osobowych oskarżonego w nim zamieszczonych. Słusznie zauważa się w kasacji, że doszło w ten sposób do rażącej obrazy art. 366 k.p.k., tj. przepisu obligującego przewodniczącego do kierowania rozprawą i czuwania nad jej prawidłowym przebiegiem. Naruszenie tego przepisu wywarło, co oczywiste, istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, zarówno co do orzeczenia skazującego oskarżonego w pkt II, jak i co do wymierzenia mu kary łącznej w pkt III. W tym stanie rzeczy wyrok Sądu Rejonowego w zaskarżonej części należało uchylić i uniewinnić oskarżonego od popełnienia czynu przypisanego mu w pkt II. l.n
Powiązane orzeczenia
- V KK 346/18 2018-09-25Czy kierowanie rowerem w ruchu lądowym w dniu 21 października 2016 r. i 17 listopada 2016 r. stanowiło naruszenie zakazu prowadzenia rowerów orzeczonego wyrokiem łącznym z dnia 17 stycznia 2013 r., jeśli okres tego zakaz…
- II KK 554/24 2025-01-30Czy w przypadku skazania za naruszenie zakazu prowadzenia pojazdów rowerowych, na podstawie art. 244 k.k., istnieje podstawa do orzeczenia zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na podstawie art. 42 § 1a pkt…
- V KK 416/22 2023-03-28Czy zakaz prowadzenia rowerów może być orzeczony jako środek karny na podstawie art. 42 § 1 k.k. w przypadku skazania za przestępstwo z art. 244 k.k. (niestosowanie się do orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów)?
- V KK 193/16 2016-07-07Czy sąd uwzględniając wniosek o skazanie bez rozprawy (art. 335 § 1 k.p.k.) prawidłowo zbadał, czy zakaz prowadzenia rowerów orzeczony wyrokiem był prawomocny i obowiązywał w dacie popełnienia zarzucanego czynu?
- II KK 10/14 2014-01-30Czy środek karny w postaci zakazu prowadzenia rowerów po drogach publicznych może być orzeczony na podstawie art. 42 § 2 k.k. wobec sprawcy przestępstwa z art. 244 k.k. (niestosowanie się do orzeczonego zakazu)?
Powołane przepisy
art. 244 kkart. 535 § 5 kpkart. 91 § 1 KKart. 85 KKart. 86 § 1 KKart. 521 § 1 KPKart. 366 § 1 KPKart. 366 KPK§ 5§ 1
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy