V KK 257/26

V KK 257/26 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 września 2026 r. Sąd Najwyższy w składzie: Pierwszy Prezes SN Zbigniew Kapiński (przewodniczący) SSN Adam Roch (sprawozdawca) SSN Stanisław Stankiewicz w sprawie M.L. o przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 8 września 2026 r. kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od prawomocnego wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Działdowie z 10 lipca 2025 r., sygn. II K 83/24 1. uchyla wyrok w zaskarżonym zakresie, to jest w części dotyczącej kary łącznej grzywny i sprawę w tej części przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Działdowie; 2. wydatkami związanymi z rozpoznaniem kasacji obciąża Skarb Państwa. Adam Roch Zbigniew Kapiński Stanisław Stankiewicz UZASADNIENIE V KK 257/26 2 M.L. został oskarżony o to, że: 1. w okresie od 1 do 8 stycznia 2024 r. w miejscowości P., pow. [...], województwo [...], dokonał zaboru w celu przywłaszczenia dwóch metalowych przegród o wymiarach 3 x 1,2 metra o łącznej wartości 2.000 złotych na szkodę R.J., tj. o czyn z art. 278 § 1 k.k.; 2. w okresie od 15 do 19 stycznia 2024 r. w miejscowości P., pow. [...], województwo [...], dokonał zaboru w celu przywłaszczenia dwóch metalowych przegród o wymiarach 3 x 1,2 metra o łącznej wartości 2.000 złotych na szkodę R.J., tj. o czyn z art. 278 § 1 k.k.; 3. w okresie od 31 stycznia do 1 lutego 2024 r. w miejscowości P., pow. [...], województwo [...], dokonał zaboru w celu przywłaszczenia metalowej przegrody o wymiarach 3 x 1,2 metra o łącznej wartości 1.000 złotych na szkodę R.J., tj. o czyn z art. 278 § 1 k.k. Wyrokiem nakazowym z 10 lipca 2025 r., w sprawie o sygn. II K 83/24, Sąd Rejonowy w Działdowie: 1. uznał oskarżonego M.L. za winnego zarzucanego mu czynu nr 1, to jest przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 37a § 1 k.k. w zw. z art. 33 § 1 i 3 k.k. wymierzył mu karę grzywny w liczbie 150 stawek dziennych po 20 złotych każda, 2. uznał oskarżonego M.L. za winnego zarzucanego mu czynu nr 2, to jest przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 37a § 1 k.k. w zw. z art. 33 § 1 i 3 k.k. wymierzył mu karę grzywny w liczbie 150 stawek dziennych po 20 złotych każda, 3. uznał oskarżonego M.L. za winnego zarzucanego mu czynu nr 3, to jest przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 37a § 1 k.k. w zw. z art. 33 § 1 i 3 k.k. wymierzył mu karę grzywny w liczbie 150 stawek dziennych po 20 złotych każda, 4. na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył jednostkowe kary wymierzone oskarżonemu M.L. w punktach 1-3 wyroku i w ich miejsce wymierzył mu karę łączną 250 stawek dziennych grzywny po 20 złotych każda, V KK 257/26 3 5. na podstawie art. 46 § 1 k.k. nałożył na oskarżonego częściowy obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego R.J. kwoty 4.000 złotych, Kasację od powyższego wyroku na korzyść skazanego wniósł Prokurator Generalny, zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 502 § 1 k.p.k., polegające na tym, że po wymierzeniu oskarżonemu M.L. wyrokiem nakazowym za trzy czyny z art. 278 § 1 k.k., przypisane mu w punktach 1, 2 i 3 części dyspozytywnej orzeczenia, kar jednostkowych w postaci grzywny w wymiarze po 150 stawek dziennych, sąd następnie wymierzył karę łączną grzywny w wymiarze 250 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 20 złotych, podczas gdy zgodnie z treścią przepisu art. 502 § 1 k.p.k. górna granica możliwej do wymierzenia na mocy wyroku nakazowego kary łącznej grzywny to maksymalnie 200 stawek dziennych. Podnosząc powyższy zarzut skarżący wniósł o uchylenie wyroku nakazowego w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Działdowie do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Kasacji okazała się oczywiście zasadna, co umożliwiało jej rozpoznanie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. W wywiedzionej kasacji słusznie Prokurator Generalny wskazał, że zgodnie z treścią art. 502 § 1 k.p.k. w postępowaniu nakazowym można orzec karę ograniczenia wolności lub grzywnę w wysokości do 200 stawek dziennych albo do 200.000 zł. Przepis ten określa zarówno rodzaje kary, jakie można orzec w tym postępowaniu, jak też wysokość kar grzywny, przy czym górny limit grzywny odnosi się zarówno do kar jednostkowych, jak i kary łącznej wymierzonej wyrokiem nakazowym. Niezastosowanie się do ograniczenia dotyczącego maksymalnej wysokości grzywny w postępowaniu nakazowym i skazanie oskarżonego na tę karę w wyższej liczbie stawek dziennych, stanowi rażące naruszenie przepisu art. 502 § 1 k.p.k. W realiach niniejszej sprawy bezsporne pozostaje, że sąd rejonowy, wymierzając M.L. karę łączną grzywny w wysokości 250 stawek dziennych, rażąco naruszył wskazany przepis, a uchybienie to miało istotny wpływ na treść wyroku, gdyż oskarżony poniósł odpowiedzialność inną (surowszą), niż przewidziana w V KK 257/26 4 ustawie (por. wyrok SN z 13 grudnia 2021 r., II KK 275/21; wyrok SN z 26 lutego 2026 r., II KK 528/25). Z tych względów rozstrzygnięcie o karze łącznej zawarte w zaskarżonym wyroku nakazowym należało uchylić i sprawę w tym zakresie przekazać Sądowi Rejonowemu w Działdowie do ponownego rozpoznania. Sąd będzie obowiązany do wymierzenia kary łącznej uwzględniającej treść art. 502 § 1 k.p.k. Z tych względów orzeczono jak na wstępie. Adam Roch Zbigniew Kapiński Stanisław Stankiewicz [WB] [r.g.]