V KK 303/16

WyrokIzba Karna2016-11-30

Skład orzekający: Józef Dołhy

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy kasacja wniesiona wyłącznie z powodu niewspółmierności kary jest dopuszczalna?
Ratio decidendi
Kasacja nie może być wniesiona wyłącznie z powodu niewspółmierności kary, zgodnie z art. 523 § 1 k.p.k. Wniesienie kasacji z takiego zarzutu, nawet jeśli została ona przyjęta z naruszeniem przepisów, skutkuje jej pozostawieniem bez rozpoznania na podstawie art. 531 § 1 k.p.k.
Stan faktyczny
Obrońca skazanego J. S. wniósł kasację od wyroku Sądu Okręgowego, który częściowo zmienił wyrok łączny Sądu Rejonowego. Zarzuty kasacji dotyczyły obrazy prawa materialnego (art. 53 § 2 k.k.) oraz niewspółmierności kary. Sąd Najwyższy rozpoznał kwestię dopuszczalności kasacji.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. pozostawił kasację bez rozpoznania i obciążył skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V KK 303/16 POSTANOWIENIE Dnia 30 listopada 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Dołhy w sprawie J. S. w przedmiocie wyroku łącznego po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, bez udziału stron, w dniu 30 listopada 2016 r., kwestii dopuszczalności kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Z. z dnia 17 marca 2016 r., sygn. akt VII Ka (…), zmieniającego wyrok łączny Sądu Rejonowego w Ż. z dnia 2 listopada 2015 r., sygn. akt II K (…); p o s t a n o w i ł: 1. na podstawie art. 531 § 1 kpk kasację pozostawić bez rozpoznania; 2. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć skazanego. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Z. wyrokiem z dnia 17 marca 2016 r., częściowo zmienił wyrok łączny Sądu Rejonowego w Ż., którym wymierzono J. S. łączną karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Od powyższego wyroku Sądu Okręgowego kasację wniósł obrońca skazanego zarzucając: 1. obrazę prawa materialnego – art. 53 § 2 k.k.; 2. niewspółmierność kary. 2 W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i utrzymanego nim w mocy wyroku Sądu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Podniesione w kasacji zarzuty nieuwzględnienia dyrektyw sądowego wymiaru kary, określonych w art. 53 § 2 k.k., oraz niewspółmierność kary, nie mogą stanowić zarzutów, które byłyby prawnie skuteczne w ramach postępowania kasacyjnego, są bowiem one niedopuszczalne z mocy samego prawa. Przepis art. 523 § 1 in fine k.p.k. stanowi, iż kasacja nie może być wniesiona wyłącznie z powodu niewspółmierności kary. Nie jest więc dopuszczalne zaskarżenie kasacją prawomocnego wyroku w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze, jeżeli podnosi się jedynie zarzut jej niewspółmierności. W niniejszej sprawie autor kasacji pominął powyższe uregulowanie i podniósł w skardze zarzuty niedopuszczalne z mocy prawa. W tym stanie rzeczy, jakkolwiek kasacja została przyjęta – z oczywistym naruszeniem treści art. 523 § 1 k.p.k. – należało na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. pozostawić ją bez rozpoznania.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 531 § 1 kpkart. 53 § 2 KKart. 523 § 1art. 523 § 1 KPK§ 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy