V KK 33/14

Sygn. akt V KK 33/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 kwietnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 22 maja 2013r., sprawy R. Z., uniewinnionego od zarzutu popełnienia czynu z art. 157§1 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego, od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 18 października 2013 r., zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 26 czerwca 2013r. p o s t a n o w i ł: 1. oddalić kasację, uznając ją za oczywiście bezzasadną, 2. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć oskarżyciela posiłkowego T. R. UZASADNIENIE Kasacja wniesiona w imieniu oskarżyciela posiłkowego jest bezzasadna i to w stopniu oczywistym. Skarga kasacyjna w niniejszej sprawie została oparta na zarzucie obrazy prawa materialnego, a mianowicie art. 157§3 k.k. i art. 9§2 k.k. Skarżący stawiając zarzut kasacyjny nie kwestionuje ustaleń faktycznych dokonanych w sprawie przez Sąd Rejonowy i zaakceptowanych w pełni przez Sąd Odwoławczy skupiając się na podważeniu prawidłowości ocenienia charakteru związku przyczynowego zaistniałego pomiędzy działaniem oskarżonego, a obrażeniami, których doznał pokrzywdzony. Stawiając taki zarzut skarżący nie dokonuje jednak rozróżnienia pomiędzy niewątpliwym naruszeniem reguł 2 ostrożności, którym charakteryzowało się działanie oskarżonego, a możliwością przypisania mu odpowiedzialności za zaistniały skutek w postaci obrażeń, których ostatecznie doznał pokrzywdzony. Bezsprzecznie bowiem, pchając drzwi w stronę pokrzywdzonego, R. Z. dopuścił się naruszenia reguł ostrożności. Nie jest jednak jednocześnie tak, że normalnym (adekwatnym) następstwem takiego zachowania jest wypadnięcie szyby z pchniętych drzwi ciężkiego sprzętu w postaci ładowarki. Jak ustalono w sprawie, wypadnięcie szyby spowodowane było jej wcześniejszym pęknięciem, o czym oskarżony nie wiedział. W tej sytuacji, w pełni prawidłowo Sąd Okręgowy przyjął, że oskarżony nie mógł przewidzieć, że pchnięcie drzwi w stronę ramienia pokrzywdzonego, spowoduje wypadnięcie z nich szyby, a w konsekwencji obrażenia ciała w postaci ran ciętych jego przedramienia. W uzasadnieniu kasacji skarżący nie przedstawił żadnych argumentów, które można uznać za podważające omówione wyżej wnioskowanie, które legło u podstaw rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego. Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. Oskarżyciela posiłkowego obciążono kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego nie znajdując podstaw do zwolnienia od ich ponoszenia.