V KK 403/23
WyrokIzba Karna2023-11-16
Skład orzekający: Małgorzata Wąsek-Wiaderek, Eugeniusz Wildowicz, Włodzimierz Wróbel
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wyrok nakazowy może zostać wydany, gdy istnieją wątpliwości co do okoliczności czynu lub winy oskarżonego, w szczególności gdy data uprawomocnienia się orzeczenia stanowiącego podstawę zarzutu czynu nie jest jednoznacznie ustalona?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy stwierdził, że orzekanie w trybie postępowania nakazowego jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy sąd dysponuje materiałem dowodowym zebranym w postępowaniu przygotowawczym, który nie budzi wątpliwości co do okoliczności czynu i winy oskarżonego. W niniejszej sprawie istniały wątpliwości co do daty uprawomocnienia się wyroku nakazowego orzekającego zakaz prowadzenia pojazdów, co uniemożliwiało zastosowanie trybu nakazowego. Konieczna była pogłębiona analiza kwestii doręczenia odpisu wyroku i jego uprawomocnienia.Stan faktyczny
Sąd Rejonowy wydał wyrok nakazowy, uznając oskarżonego za winnego niestosowania się do zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. Zakaz ten został orzeczony wyrokiem nakazowym z dnia 12 października 2018 r. Jednakże, jak wynikało z akt sprawy, wyrok ten uprawomocnił się dopiero 21 grudnia 2018 r., czyli po dacie przypisanego oskarżonemu czynu (12 grudnia 2018 r.). Prokurator Generalny wniósł kasację, wskazując na naruszenie przepisów prawa procesowego, w tym art. 500 § 1 i 3 k.p.k., ze względu na wydanie wyroku nakazowego mimo wątpliwości co do winy i okoliczności czynu.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok nakazowy i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.Pełny tekst orzeczenia
V KK 403/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 listopada 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek (przewodniczący) SSN Eugeniusz Wildowicz SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca) Protokolant Katarzyna Wełpa w sprawie A.F. skazanego z art. 244 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 16 listopada 2023 r., w trybie art. 535 § 5 k.p.k. kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego, od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi z dnia 8 kwietnia 2020 r., sygn. akt V K 346/20, uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu dla Łodzi - Śródmieścia w Łodzi w celu ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi z dnia 8 kwietnia 2020 r. (sygn. akt V K 346/20) uznano oskarżonego A.F. za winnego tego, że w dniu 12 grudnia 2018 r. w Łodzi, prowadząc pojazd marki R. o nr rej. […], nie stosował się do orzeczonego wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w Ł. z
V KK 403/23 2 dnia 12 października 2018 r., wydanym w sprawie o sygn. akt IV W […], zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym, tj. zarzucanego mu czynu wypełniającego dyspozycję art. 244 k.k. i za to na podstawie art. 244 k.k. w zw. z art. 37a k.k. w zw. z art. 34 § 1a pkt 1 k.k. w zw. z art. 35 § 1 k.k. wymierzono oskarżonemu karę 1 roku i 4 miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym. Na podstawie art. 42 § 1a pkt 2 k.k. orzeczono wobec oskarżonego A.F. zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat. Wyrok powyższy uprawomocnił się bez zaskarżenia. Od tego orzeczenia kasację na korzyść skazanego wniósł Prokurator Generalny w trybie art. 521 § 1 k.p.k., zarzucając wyrokowi „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 500 § 1 i 3 k.p.k., polegające na wydaniu wobec A.F. wyroku w postępowaniu nakazowym, mimo iż okoliczności opisanego w akcie oskarżenia czynu z art. 244 k.k., popełnionego w dniu 12 grudnia 2018 r. oraz wina oskarżonego, w świetle całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, budziły wątpliwości w odniesieniu do przyjęcia, że wymieniony nie stosował się do zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, orzeczonego wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 12 października 2018 r. o sygn. akt IV W […], gdyż z materiału tego wynika, że przedmiotowy wyrok nakazowy uprawomocni! się w dniu 21 grudnia 2018 r., a zatem w dacie przypisanego oskarżonemu zachowania, tj. 12 grudnia 2018 r., nie obowiązywał w obrocie prawnym, a tym samym nie mógł stanowić podstawy pociągnięcia wymienionego do odpowiedzialności karnej za występek z art. 244 k.k.” Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku nakazowego i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja okazała się zasadna. Powszechnie w orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że orzekanie w trybie postępowania nakazowego może nastąpić jedynie w sytuacji, gdy sąd -
V KK 403/23 3 dysponując materiałem dowodowym zebranym w postępowaniu przygotowawczym - może stwierdzić, że okoliczności czynu i wina oskarżonego nie budzą wątpliwości. Chodzi zatem o ustalenia w zakresie sprawstwa czynu, jak również wszelkie okoliczności mające wpływ na dokonanie jego właściwej oceny prawnej. Warunki te w niniejszej sprawie nie zostały spełnione. Istniały bowiem wątpliwości co do możliwości przyjęcia, że oskarżony A.F. kierując pojazdem w dniu 12 grudnia 2018 r. nie stosował się do środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, orzeczonego wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 12 października 2018 r. o sygn. akt IV W […]. Jak bowiem wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w postaci odpisu przedmiotowego wyroku nakazowego o sygn. akt IV W […] – uprawomocnił się on dopiero w dniu 21 grudnia 2018 r. (k. 6 - akta o sygn. V K […]1). Oznacza to, że w chwili czynu przypisanego wyrokiem w sprawie V K […]1, orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych nie było jeszcze prawomocne, a więc nie mogło stanowić podstawy kwalifikacji prawnej z art. 244 k.k. Jak wskazuje jednak Prokurator Generalny, kwestia prawidłowości ostatecznego ustalenia daty uprawomocnienia się tego wyroku także powinna być przedmiotem dalszych ocen. Wskazuje on na kwestie związane z brakami (lub rozbieżnościami) w aktach sprawy dotyczącymi prawidłowości doręczenia oskarżonemu odpisu wyroku nakazowego. W systemie EPO widnieją dwa awiza, natomiast brak adnotacji o drugiej awizacji w przypadku papierowej korespondencji zwróconej sądowi. Konieczność pogłębionej analizy tego wątku (wpływa to bezpośrednio na kwestię daty uprawomocnienia się wyroku) powoduje, że orzekanie w trybie nakazowym nie było w niniejszej sprawie możliwe. Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji. WZ [ał]
Powiązane orzeczenia
- I KK 193/24 2024-08-07Czy sąd może orzekać w postępowaniu nakazowym, gdy okoliczności czynu i wina obwinionego budzą wątpliwości, a obwiniony przedstawia okoliczności zaprzeczające oskarżeniu?
- II KK 442/22 2022-10-19Czy sąd może wydać wyrok nakazowy, gdy okoliczności popełnienia czynu i wina oskarżonego budzą wątpliwości, a w szczególności, gdy istnieje niepewność co do tego, czy zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych był wciąż ob…
- III KK 87/17 2017-03-21Czy można wydać wyrok nakazowy, gdy istnieją istotne wątpliwości co do okoliczności popełnienia czynu i winy oskarżonego?
- III KK 281/16 2016-09-08Czy wyrok nakazowy może zostać wydany, gdy wina oskarżonego i okoliczności czynu budzą uzasadnione wątpliwości na podstawie materiału zebranego w postępowaniu przygotowawczym?
- II KK 418/22 2023-02-28Czy sąd może wydać wyrok nakazowy, jeśli okoliczności czynu i wina obwinionego budzą wątpliwości w świetle dowodów załączonych do wniosku o ukaranie?
Powołane przepisy
art. 244 KKart. 535 § 5 KPKart. 37a KKart. 34 § 1art. 35 § 1 KKart. 42 § 1art. 521 § 1 KPKart. 500 § 1§ 5§ 1
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy