V KK 477/22

V KK 477/22 POSTANOWIENIE Dnia 28 czerwca 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek w sprawie M.K. skazanego za czyn z art. 282 k.k. w zw. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 282 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 28 czerwca 2023 r. wniosku skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Płocku z dnia 1 czerwca 2022 r., sygn. akt V Ka 699/21, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Żyrardowie z dnia 6 lipca 2021 r., sygn. akt. II K 1060/18, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario, p o s t a n o w i ł wniosku nie uwzględnić. UZASADNIENIE Wyrokiem Sądu Rejonowego w Żyrardowie z dnia 6 lipca 2021 r., sygn. akt. II K 1060/18, M.K. został uznany za winnego czynu z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 282 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k., za który wymierzono mu karę 2 lat pozbawienia wolności (pkt 1); czynu z art. 282 k.k., za który wymierzono mu karę 4 lat pozbawienia wolności; czynu z art. 191 § 2 k.k., za który wymierzono mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności (pkt 3), czynu z art. 190 § 1 k.k., za który wymierzono mu karę 5 miesięcy pozbawienia wolności (pkt 4). Sąd Rejonowy połączył kary jednostkowe i jako karę łączną wymierzył M.K. karę 5 lat pozbawienia V KK 477/22 2 wolności (pkt 5). Sąd Rejonowy orzekł ponadto od M.K. obowiązek naprawienia szkody (pkt 6) oraz orzekł o kosztach procesu (pkt 7 i 8). Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego, Sąd Okręgowy w Płocku wyrokiem z dnia 1 czerwca 2022 r., sygn. akt V Ka 699/21, zmienił wyrok Sądu I instancji w ten sposób, że uchylił orzeczenie o karze łącznej pozbawienia wolności (pkt 1.a.); uniewinnił oskarżonego od popełnienia czynów przypisanych w punktach 3 i 4 wyroku Sądu I instancji (pkt 1.b.); odnośnie do czynów przypisanych oskarżonemu w punktach 1 i 2 wyroku Sądu I instancji uznał go za winnego jednego czynu z art. 282 k.k. w zw. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 282 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k., za który wymierzył mu karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności (pkt 1.c.); stwierdził, iż środek kompensacyjny z punktu 6 wyroku Sądu I instancji jest orzeczony w związku z czynem przypisanym M.K. w pkt 1.c. wyroku Sądu odwoławczego (pkt 1.d.). W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy (pkt 2). Wyrok Sądu odwoławczego został zaskarżony kasacją obrońcy skazanego, w której sformułowano także wniosek o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia. Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2023 r., sygn. akt V KK 477/22, Sąd Najwyższy tego wniosku nie uwzględnił. Pismem z dnia 26 maja 2023 r. (data wpływu do Sądu Najwyższego – 30 maja 2023 r.) skazany złożył osobisty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku. Uzasadniając wniosek wskazał, że wykonanie orzeczonej prawomocnie kary powodowałoby nieodwracalne skutki i niepowetowane straty. Odwołał się do orzecznictwa Sądu Najwyższego oraz stanowisk doktryny co do przesłanek wstrzymania wykonania wyroku w trybie art. 532 § 1 k.p.k. Ponadto M.K. wskazał na sytuację zdrowotną swoją i swojej rodziny (żony M.K.1., córki L.K.), swoją sytuację zawodową i finansową oraz ratalną realizację orzeczonego środka kompensacyjnego. Przedłożył w tym przedmiocie obszerną dokumentację (39 dokumentów – k. 299-370 akt SN). Pismem z dnia 16 czerwca 2023 r. (data wpływu do Sądu Najwyższego – 21 czerwca 2023 r.) obrońca skazanego przedłożył pismo, w którym uzupełnił dotychczasowe stanowisko skazanego. Do swojego pisma załączył listy formalne – od żony skazanego, od jego rodziców oraz od jego siostry. Dołączył także V KK 477/22 3 dokumentację medyczną dotyczącą żony skazanego i jego rodziców, a także zdjęcia córki skazanego i kopie (wydruk wiadomości, nagrania i stenogramy) rozmów skazanego z jego córką. Wszystkie te dokumenty miały wykazać, że pobyt skazanego na wolności jest konieczny, tym samym należy wstrzymać wykonanie zaskarżonego kasacją wyroku. Kolejnym pismem – data pisma 22 czerwca 2023 r., data wpływu do Sądu Najwyższego 26 czerwca 2023 r. – obrońca skazanego przedłożył dokumenty w postaci: prywatnej ekspertyzy grafologicznej, korespondencji skazanego z serwisem booking.com i B.Z. na okoliczność pobytu w Z. w dniach od 9 do 22 lutego 2015 r. (częściowo w czasie czynu); potwierdzenie rezerwacji i korespondencję skazanego z A.G. z dni 15-16 grudnia 2014 r. (w czasie czynu); wynik badania poligraficznego; ekspertyzę z zakresu informatyki śledczej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Ustosunkowując się do podstawowej argumentacji wniosku i licznych załączników należy przypomnieć – tak jak wskazano w pierwszym postanowieniu w przedmiocie wstrzymania wykonania wyroku w tej sprawie – że to nie sytuacja zdrowotna i rodzinna skazanego stanowi przesłankę, w oparciu o którą orzeka się o wstrzymaniu wykonania wyroku w trybie art. 532 § 1 k.p.k. Tymczasem argumenty skazanego i jego obrońcy w głównej mierze odnoszą się właśnie do tych okoliczności, tj. sytuacji rodzinnej i zdrowotnej skazanego, jego żony i córki, po części także rodziców. Należy wskazać, że są to okoliczności mogące rzutować na skorzystanie przez skazanego z jednej z instytucji prawa karnego wykonawczego, ale nie na wstrzymanie wykonania wyroku w trybie art. 532 § 1 k.p.k. Nie są podstawą do wstrzymania wykonania prawomocnego wyroku takie sytuacje, które dotyczą zwyczajnych, typowych dolegliwości związanych z odbywaniem kary pozbawienia wolności; te bowiem mogą być podstawą odroczenia wykonania kary albo uzyskania przerwy w jej odbywaniu (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dni: 16 kwietnia 2021 r., V KK 59/21; 8 grudnia 2021 r., IV KK 636/21). Sąd Najwyższy raz jeszcze bardzo wyraźnie podkreśla, że tego typu okoliczności jak podniesione w piśmie skazanego i pierwszym piśmie jego obrońcy nie stanowią przesłanki wstrzymania wykonania prawomocnego wyroku w trybie V KK 477/22 4 art. 532 § 1 k.p.k. Jak słusznie podkreśla się w literaturze i orzecznictwie, jeżeli treść art. 532 § 1 k.p.k. miałaby być postrzegana jako kolejna instytucja, która służy do wstrzymania wykonania kary w postępowaniu wykonawczym tylko na podstawie przesłanek faktycznych, osobistych czy rodzinnych skazanego oraz określonych okoliczności, które czyniłyby odbycie kary nadmiernie dolegliwym w aktualnej sytuacji skazanego, to zbędne było jej lokowanie w rozdziale o kasacji (tak: J. Matras, w: Kodeks postepowania karnego. Komentarz, red. K. Dudka, Warszawa 2020, s. 1193; z orzecznictwa – por. np.: postanowienia Sądu Najwyższego z: dnia 22 kwietnia 2020 r., IV KK 127/20; dnia 8 grudnia 2021 r., IV KK 636/21; dnia 14 stycznia 2022 r., V KK 628/21). W odniesieniu do dokumentacji przedłożonej wraz z pismem, które wpłynęło do Sądu Najwyższego w dniu 26 czerwca 2023 r., należy wskazać, że koresponduje ona z zarzutami kasacyjnymi. Rzecz jednak w tym, że dla uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku jego argumentacja musi powodować prawdopodobieństwo zasadności zarzutów kasacji w stopniu niemal zbliżonym do pewności, oczywistości (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 kwietnia 2021 r., V KK 129/21; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 marca 2021 r., IV KK 103/21) i prowadzić do wniosku o potrzebie uniewinnienia skazanego, względnie umorzenia wobec niego postepowania (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2018 r., II KK 23/18), ewentualnie wydania innego rozstrzygnięcia, które spowoduje, że wykonywanie kary do czasu rozpoznania kasacji okaże się niesłuszne i odbędzie się z pokrzywdzeniem skazanego. W tej sprawie nie zachodzi przedmiotowa oczywistość i jednoznaczność uchybień sygnalizowanych w kasacji obrońcy. Zasadność zarzutów kasacji zostanie poddana szczegółowej analizie dokonywanej na etapie merytorycznego jej rozpoznania na rozprawie planowanej na dzień 19 lipca 2023 r. Tym samym w ocenie Sądu Najwyższego nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. Decyzja w tym względzie nie przesądza ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji obrońcy skazanego od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Płocku. V KK 477/22 5 W tym stanie rzeczy należało orzec jak w części dyspozytywnej niniejszego postanowienia. (TM) [ms]