V KK 529/23

WyrokIzba Karna2024-03-07

Skład orzekający: Paweł Wiliński, Jerzy Grubba, Marek Pietruszyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy doszło do rażącego naruszenia przepisów prawa procesowego karnego, w szczególności prawa oskarżonego do obrony, poprzez przeprowadzenie rozprawy i wydanie wyroku pod jego nieobecność, mimo nieprawidłowego doręczenia mu zawiadomienia o terminie rozprawy?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że kasacja Prokuratora Generalnego była oczywiście zasadna. Rozpoznanie sprawy pod nieobecność oskarżonego, który nie został prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy, stanowi rażące naruszenie przepisów prawa procesowego karnego, w tym art. 117 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 374 § 1 k.p.k. i art. 6 k.p.k. Uchybienie to pozbawiło skazanego prawa do udziału w rozprawie i prawa do obrony, naruszając tym samym prawo do rzetelnego procesu karnego.
Stan faktyczny
Sąd Rejonowy skazał S. W. za czyny z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 280 § 1 k.k. w zw. z art. 283 k.k., art. 288 § 1 k.k. i art. 190 § 1 k.k. Wyrok zapadł pod nieobecność oskarżonego, który nie stawił się na rozprawie. Sąd Rejonowy wysłał zawiadomienie na adres, który nie był ostatnio podanym przez oskarżonego adresem do doręczeń. Korespondencja wróciła do nadawcy po dwukrotnym awizowaniu. Prokurator Generalny wniósł kasację, zarzucając naruszenie prawa procesowego i prawa do obrony.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

V KK 529/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 marca 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Wiliński (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jerzy Grubba SSN Marek Pietruszyński Protokolant Katarzyna Wełpa w sprawie S. W. skazanego za czyny z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 280 § 1 k.k. w zw. z art. 283 k.k. i inne po rozpoznaniu w Izbie Karnej w trybie art. 535 § 5 k.p.k. na posiedzeniu w dniu 7 marca 2024 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od wyroku Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z dnia 17 marca 2022 r., sygn. akt X K 24/22 na podstawie art. 535 § 5 k.p.k. uchyla zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku i przekazuje sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania. [J.J.] UZASADNIENIE V KK 529/23 2 Wyrokiem z dnia 17 marca 2022 r., sygn. akt X K 24/22, Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku uznał S. W. za winnego popełnienia czynów z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 280 § 1 k.k. w zw. z art. 283 k.k., za co wymierzył mu na podstawie art. 37b k.k. karę 6 miesięcy pozbawienia wolności i 3 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym, z art. 288 § 1 k.k., za który orzekł karę 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym oraz z art. 190 § 1 k.k., za co wymierzył karę 5 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym. Orzeczone wyżej jednostkowe kary ograniczenia wolności objął węzłem kary łącznej w wymiarze roku i 7 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym. Ponadto, orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego kwoty 7200,48 zł. Powyższy wyrok nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się w dniu 25 marca 2022 r. bez postępowania odwoławczego. Kasację od wskazanego wyżej orzeczenia w całości, na korzyść skazanego, wywiódł Prokurator Generalny, zarzucając: „rażące i mogące mieć istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 117 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 374 § 1 k.p.k. i art. 6 k.p.k., polegające na wadliwym uznaniu, że awizowane i niepodjęte w terminie zawiadomienie oskarżonego o terminie rozprawy wyznaczonej w dniu 17 marca 2022 roku, zostało mu prawidłowo doręczone i wystąpiły tym samym warunki do rozpoznania sprawy pod jego nieobecność, podczas gdy korespondencję tę wysłano na adres, niebędący wskazanym przez S. W. adresem do doręczeń, co w konsekwencji skutkowało przeprowadzeniem postępowania pod jego nieobecność z rażącym naruszeniem prawa oskarżonego do obrony, polegającym na uniemożliwieniu mu wzięcia udziału w V KK 529/23 3 rozprawie oraz poddania wydanego wyroku skazującego kontroli Sądu II instancji”. Podnosząc powyższe, Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu Gdańsk-Południe w Gdańsku do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja Prokuratora Generalnego okazała się oczywiście zasadna, co pozwoliło na jej rozpoznanie na posiedzeniu bez udziału stron, w trybie art. 535 § 5 k.p.k. W istocie w przedmiotowej sprawie doszło do rażącego i mogącego mieć istotny wpływ na treść wyroku naruszenia przepisów prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 117 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 374 § 1 k.p.k., a w konsekwencji także art. 6 k.p.k. Rozpoznanie niniejszej sprawy przed Sądem Rejonowym Gdańsk-Południe w Gdańsku w dniu 17 marca 2022 r. nastąpiło bowiem pod nieobecność oskarżonego S. W., który nie został prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy głównej. Skarżący prawidłowo wskazał w treści złożonej kasacji, że w toku postępowania przygotowawczego podczas pierwszego przesłuchania w dniu 25 kwietnia 2021 r. w charakterze podejrzanego S. W. jako miejsce stałego zameldowania i zamieszkania (dłuższego pobytu), a jednocześnie adres do odbioru korespondencji wskazał: G. ul. [AAA](k. 53). Jednak w trakcie drugiego, przeprowadzonego w tym samym dniu, przesłuchania podał, że nie posiada miejsca stałego zameldowania, jako miejsce stałego zamieszkania (dłuższego pobytu) wskazał: G. ul. [AAA], ale już jako adres do doręczeń podał: „G., ul. [BBB]” (k. 69-71). Ponadto, w dniu 3 sierpnia 2021 r. podczas rozmowy telefonicznej z prokuratorem poinformował o zmianie miejsca zamieszkania na: „G., ul. [BBB]” (k. 78). Korespondencja sądowa winna być zatem kierowana do oskarżonego na ostatnio podawany przez niego adres, przy czym V KK 529/23 4 wyjaśnienia wymaga poprawna pisownia nazwy ulicy (prawdopodobnie chodzi o „[BBB]”). Tymczasem Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku zawiadomienie o terminie pierwszej (i jedynej) rozprawy wyznaczonej na dzień 17 marca 2022 r. skierował na adres: G., ul. [AAA](k. 117). Zawiadomienie o terminie rozprawy nie zostało przez oskarżonego podjęte i po dwukrotnym jego awizowaniu zostało zwrócone do nadawcy (k. 120). W konsekwencji oskarżony S. W. nie stawił się na rozprawę główną, a Sąd błędnie uznał, że został on prawidłowo zawiadomiony o jej terminie, podając przy tym nieadekwatną do okoliczności sprawy podstawę prawną tego stwierdzenia (art. 376 § 1 i 2 k.p.k.) (k. 121). Co istotne, rozprawa przeprowadzona w dniu 17 marca 2022 r. pod nieobecność oskarżonego zakończyła się wydaniem wobec niego wyroku skazującego. Zgodnie z art. 374 k.p.k. oskarżony ma zawsze prawo brania udziału w rozprawie (a w niektórych przypadkach, choć niedotyczących tej sprawy - obowiązek) i aby móc to prawo zrealizować, musi być prawidłowo zawiadomiony o jej terminie i miejscu (art. 117 § 1 k.p.k.), a gdy brak jest w tym zakresie dowodu, to czynności tej nie powinno się przeprowadzać (art. 117 § 2 k.p.k.). Uchybienie tym przepisom przez Sąd Rejonowy pozbawiło S. W. prawa do udziału w rozprawie, a w konsekwencji także prawa do obrony, a tym samym doszło do naruszenia prawa do rzetelnego procesu karnego. Wobec powyższego, przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku, mając na uwadze rozważania zawarte w niniejszym uzasadnieniu, przeprowadzi ponownie przewód sądowy w sposób rzetelny, w szczególności zapewniając S. W. prawo do uczestnictwa w rozprawie i prowadzenia obrony. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w wyroku. [J.J.] [ał] V KK 529/23 5

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 13 § 1 KKart. 280 § 1 KKart. 283 KKart. 535 § 5 KPKart. 37b KKart. 288 § 1 KKart. 190 § 1 KKart. 117 § 1art. 374 § 1 KPKart. 6 KPKart. 376 § 1art. 374 KPK

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy