V KK 57/19

Sygn. akt V KK 57/19 POSTANOWIENIE Dnia 17 grudnia 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Przemysław Kalinowski SSN Andrzej Stępka Protokolant Katarzyna Wełpa na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.), po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2019 r., w sprawie A. G. kasacji Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego, wniesionej na niekorzyść od postanowienia Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 31 października 2018r., sygn. akt II AKzw (…), zmieniającego postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 24 maja 2018r., sygn. akt III Kow (…), p o s t a n o w i ł: uchylić postanowienia Sądów obu instancji i przekazać sprawę Sądowi Okręgowemu w K. do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w K., postanowieniem z 24 maja 2018 r., odmówił A. G. warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbywania reszty kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny w (…) – po rozpoznaniu w dniu 31 października 2018 r. zażalenia obrońcy, który podniósł zarzuty określone w art. 438 pkt 1 – 3 k.p.k. - zmienił pierwszoinstancyjne postanowienie i udzielił skazanemu warunkowego 2 przedterminowego zwolnienia z odbywania reszty kary, określając dwuletni okres próby i oddając go pod dozór kuratora sądowego. Kasację od prawomocnego postanowienia Sądu odwoławczego na niekorzyść skazanego wniósł w dniu 30 stycznia 2019 r. Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny, wskazując na wystąpienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 6 k.p.k., która polegała na niepodpisaniu przez sędziego pierwszoinstancyjnego postanowienia. W konsekwencji autor kasacji wniósł o uchylenie postanowień Sądów obu instancji i przekazanie sprawy Sądowi a quo do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja okazała się oczywiście zasadna w rozumieniu art. 535 § 5 k.p.k., bowiem rzeczywiście rozpoznający w pierwszej instancji sprawę sędzia – najpewniej wskutek niedopatrzenia – nie złożył swojego podpisu pod postanowieniem, co stanowiło bezwzględne uchybienie przewidziane w art. 439 § 1 pkt 6 k.p.k. Niestety, nie dostrzegł tego Sąd odwoławczy i w związku z tym nie zareagował zgodnie z dyspozycją art. 433 § 1 k.p.k. Dlatego przed Sądem Najwyższym zapadło sugerowane przez skarżącego orzeczenie o charakterze kasatoryjnym.