V KKN 568/98

WyrokIzba Karna2001-01-17

Skład orzekający: Ewa Gaberle

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy art. 406 § 2 kpk z 1969 r. odnosi się do postanowień sądu odwoławczego, a nie tylko do wyroków?
Ratio decidendi
Przepis art. 406 § 2 kpk z 1969 r. określa wymagania dotyczące uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego i nie odnosi się do wszystkich orzeczeń, w tym postanowień. Obowiązek uzasadnienia postanowienia, przewidziany w art. 90 § 1 kpk z 1969 r., został spełniony, jeśli sąd wskazał podstawy swojego rozstrzygnięcia.
Stan faktyczny
Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę dotyczącą umorzenia postępowania karnego o czyn z art. 178 § 1 kk z 1969 r. z powodu kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela prywatnego. Kasacja dotyczyła wyroku sądu odwoławczego utrzymującego w mocy wyrok sądu pierwszej instancji. Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną i zwolnił oskarżyciela prywatnego od ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V KN 568/98 P O S T A N O W I E N I E Dnia 17 stycznia 2001 r. Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SN Ewa Gaberle po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2001 r. sprawy T. B.-L., co do której umorzono postępowanie karne o czyn z art. 178 § 1 kk z 1969 r. z powodu kasacji, wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela prywatnego J. O. na niekorzyść oskarżonej od wyroku Sądu Wojewódzkiego w W. z dnia 28 lipca 1998 r., sygn. IV Kz […] utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 9 lipca 1998 r., sygn. II K […] 1) oddala kasacje jako oczywiście bezzasadne; 2) zwalnia oskarżyciela prywatnego J. O. od ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego. 2 U Z A S A D N I E N I E Powyższe rozstrzygnięcie, wydane w trybie art. 535 § 2 kpk (w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2000 r.), nie wymaga pisemnego uzasadnienia. Poprzestać więc można na podkreśleniu, że podniesiony w kasacji zarzut obrazy art. 406 § 2 kpk z 1969 r. jest oczywiście bezzasadny, ponieważ przepis ten określa wymagania, jakie winno spełniać uzasadnienie wyroku sądu odwoławczego, a zatem nie odnosi się do wszystkich orzeczeń sądu, w tym także postanowień, lecz tylko do wyroków wydanych przez sąd drugiej instancji. Przewidziany zaś w art. 90 § 1 kpk z 1969 r. obowiązek uzasadnienia postanowienia oznacza, iż sąd winien wskazać na czym opierał swoje rozstrzygnięcie i to wymaganie zostało w zaskarżonym postanowieniu spełnione. W uzasadnieniu postanowienia z dnia 28 lipca 1998 r. Sąd Wojewódzki w W. trafnie określił przesłanki odpowiedzialności karnej za zniesławienie popełnione w toku przesłuchania, a wobec wykluczenia możliwości popełnienia tego przestępstwa przez T. B.-L. podczas przesłuchiwania jej w sprawie cywilnej (w trybie art. 304 kpc), nie był zobowiązany zajmować się dowodami dotyczącymi okoliczności zdarzenia, które nie miało przestępnego charakteru. Na oryginale właściwe podpisy Za zgodność: Kierownik Sekretariatu Wydziału Izby Karnej S.N. Orzeczenie niniejsze nie podlega dalszemu zaskarżeniu aw f/ak

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 178 § 1 kkart. 535 § 2 kpkart. 406 § 2 kpkart. 90 § 1 kpkart. 304 kpc§ 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy