V KKN 591/98

WyrokIzba Karna2001-02-02

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sprzeczność między sentencją a uzasadnieniem postanowienia sądu odwoławczego, które utrzymuje w mocy postanowienie sądu pierwszej instancji o przekazaniu sprawy prokuratorowi z powodu niewłaściwości sądu, stanowi rażące naruszenie prawa procesowego, skutkujące koniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał kasację Prokuratora Generalnego za zasadną, stwierdzając, że oczywista sprzeczność między treścią rozstrzygnięcia sądu odwoławczego a jego uzasadnieniem stanowi rażące naruszenie prawa procesowego. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia znalazło się stwierdzenie, że zażalenie oskarżyciela prywatnego zasługuje na uwzględnienie, podczas gdy w rzeczywistości sąd odwoławczy utrzymał w mocy postanowienie sądu pierwszej instancji o przekazaniu sprawy prokuratorowi. Taka sprzeczność uniemożliwia prawidłowe zrozumienie podstaw rozstrzygnięcia i uzasadnia uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Stan faktyczny
Oskarżyciel prywatny oskarżył M. S. o przestępstwo z art. 178 § 2 kk z 1969 r. Sąd Rejonowy uznał się niewłaściwym do rozpoznania sprawy i przekazał ją prokuratorowi, uznając, że istnieją podstawy do przyjęcia występku z art. 246 § 1 kk, ściganego z oskarżenia publicznego. Sąd Wojewódzki utrzymał w mocy postanowienie sądu rejonowego. Prokurator Generalny wniósł kasację na korzyść oskarżonego, zarzucając rażące naruszenie prawa procesowego, w tym art. 406 § 2 kpk z 1969 r., z powodu sprzeczności między uzasadnieniem a sentencją postanowienia sądu odwoławczego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w W. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V KKN 591/98 P O S T A N O W I E N I E Dnia 2 lutego 2001 r. Sąd Najwyższy w Warszawie – Izba Karna na rozprawie w składzie następującym: Przewodniczący: SSN - Marek Sokołowski (spraw.) Sędziowie SN: - Halina Gordon – Krakowska - Feliks Tarnowski Protokolant: Teresa Jarosławska przy udziale Prokuratora Prokuratury Krajowej Aleksandra Herzoga po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2001 r. sprawy M. S. oskarżonego z art. 178 § 2 kk z 1969 r. z powodu kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść oskarżonego (DSN IV […]) od postanowienia Sądu Wojewódzkiego w W. z dnia 17 kwietnia 1998 r. sygn. akt IV Kz […] utrzymującego w mocy postanowienie Sądu Rejonowego w W. z dnia 11 lutego 1998 r. r. sygn. akt II K […] p o s t a n o w i ł uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Sądowi 2 Okręgowemu w W. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. U Z A S A D N I E N I E Oskarżyciel prywatny A. S. oskarżył M. S. o przestępstwo z art. 178 § 2 kk z 1969 r. popełnione przez podnoszenie nieprawdziwych zarzutów w celu narażenia oskarżyciela prywatnego na utratę zaufania niezbędnego w działalności gospodarczej. Sąd Rejonowy w W. postanowieniem z dnia 11 lutego 1998 r. sygn. akt II K […] na podstawie art. 25 § 1 kpk z 1969 r. uznał się niewłaściwym do rozpoznania tej sprawy i przekazał ją według właściwości Prokuratorowi Rejonowemu w W. albowiem z treści aktu oskarżenia wynika, iż są podstawy „dla przyjęcia zaistnienia występku określonego w art. 246 § 1 kk, którego ściganie odbywa się w trybie publicznoskargowym”. Oskarżyciel prywatny zaskarżył to postanowienie zażaleniem zarzucając, że prawidłowo zakwalifikował zarzut aktu oskarżenia. Sąd Wojewódzki w W. – po rozpoznaniu tego zażalenia – postanowieniem z dnia 17 kwietnia 1998 r. sygn. akt IV Kz […] zażalenia nie uwzględnił i utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Prokurator Generalny zaskarżył powyższe postanowienie kasacją wniesioną na podstawie art. 521 kpk na korzyść oskarżonego zarzucając „mogące mieć istotny wpływ na treść orzeczenia rażące naruszenie prawa procesowego, a mianowicie art. 406 § 2 kpk z 1969 r. na skutek niewskazania w uzasadnieniu tego orzeczenia w sposób właściwy i nie sprzeczny z jego częścią dyspozytywną dlaczego zarzuty i wnioski środka odwoławczego uznane zostały za zasadne albo niezasadne” i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i 3 przekazanie sprawy Sądowi Wojewódzkiemu w W. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. Rozstrzygając sprawę Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Kasacja jest zasadna. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia zawarte jest stwierdzenie : „Zażalenie oskarżyciela prywatnego zasługuje na uwzględnienie. Nie przesądzając bowiem prawidłowości formułowanego zarzutu stwierdzić należy, iż orzeczenie Sądu Rejonowego jest co najmniej przedwczesne, a w każdym razie dane zawarte w aktach sprawy w żaden sposób nie uzasadniają na obecnym etapie postępowania przyjęcia, iż przedmiotem zarzutu jest czyn z art. 246 kk”. Oczywista sprzeczność pomiędzy treścią rozstrzygnięcia a uzasadnieniem zaskarżonego postanowienia uzasadnia jego uchylenie. Przewodniczący SSN (Marek Sokołowski) Sędziowie SN: (Halina Gordon – Krakowska) (Feliks Tarnowski) aw jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 178 § 2 kkart. 25 § 1 kpkart. 246 § 1 kkart. 521 kpkart. 406 § 2 kpkart. 246 kk§ 2§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 28.07.2026. · PDF źródłowy