V KKN 643/98

WyrokIzba Karna2001-04-02

Skład orzekający: Wiesław Kozielewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy naruszenie prawa procesowego, polegające na nienależycie sporządzonym uzasadnieniu wyroku przez sąd pierwszej instancji, które utrudnia kontrolę instancyjną, może stanowić podstawę do uchylenia wyroku sądu drugiej instancji uniewinniającego oskarżonego?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że jeśli sąd odwoławczy stwierdza, że braki w uzasadnieniu wyroku sądu pierwszej instancji utrudniają mu kontrolę instancyjną, to jego własne merytoryczne rozstrzygnięcie, zwłaszcza uniewinniające, może być niekonsekwentne i stanowić naruszenie przepisów procesowych. W takiej sytuacji, rozstrzygnięcie sądu odwoławczego nie przystaje do wyrażonego przez ten sąd stanowiska w uzasadnieniu, co uzasadnia uchylenie zaskarżonego wyroku.
Stan faktyczny
Sąd Rejonowy uznał oskarżonego L. K. za winnego kradzieży drewna i wymierzył mu karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania oraz grzywnę. Sąd Wojewódzki, na skutek apelacji, zmienił wyrok i uniewinnił oskarżonego. Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego wniósł kasację, zarzucając naruszenie prawa materialnego i rażące naruszenie prawa procesowego przez nienależyte sporządzenie uzasadnienia wyroku przez Sąd Wojewódzki.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok Sądu Wojewódzkiego i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w K. do ponownego rozpoznania jako Sądowi Odwoławczemu.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V KKN 643/98 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 kwietnia 2001 r. Sąd Najwyższy - Izba Karna na rozprawie w składzie następującym: Przewodniczący: SSN Wiesław Kozielewicz Sędziowie: SN Henryk Gradzik SN Józef Musioł (spr.) przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Bogumiły Drozdowskiej po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2001 r. sprawy L. K. oskarżonego z art. 203 § 1 dkk w zw. z art. 58 dkk z powodu kasacji, wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego na niekorzyść L. K. od wyroku Sądu Wojewódzkiego w K. z dnia 30 lipca 1998 r., sygn. II Ka (…) zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 24 kwietnia 1998 r., sygn. II K (…) uchyla zaskarżony wyrok Sądu Wojewódzkiego i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w K. do ponownego rozpoznania jako Sądowi Odwoławczemu. 2 U Z A S A D N I E N I E Sąd Rejonowy w K. wyrokiem z dnia 24 kwietnia 1998 r. sygn. akt II K 556/94 uznał oskarżonego L. K. za winnego tego, że w okresie od lipca 1993 r. do marca 1994 r. w B., gm. B. działając w warunkach przestępstwa ciągłego i z chęci osiągnięcia korzyści majątkowej, zabrał w celu przywłaszczenia drewna w postaci kłód tartacznych-świerkowych, kłód tartacznych-sosnowych, papierówki sosnowej, kantówek, desek, bali tarcicy, deszczułki na skrzynki, listwy lamelowe i skrzynki wartości 5.342,43 zł na szkodę H. T. i za ten czyn na podstawie art. 203 § 1 kk wymierzył mu karę jednego roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania orzeczonej kary na okres lat trzech, zaś na podstawie art. 36 § 3 kk wymierzył mu grzywnę w kwocie 1000 złotych. Na skutek wniesionej apelacji Sąd Wojewódzki w (…) wyrokiem z dnia 30 lipca 1998 r. sygn. akt II Ka (…) zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że oskarżonego L. K. uniewinnił od zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 203 § 1 w zw. z art. 58 dkk. Powyższy wyrok Sądu Wojewódzkiego zaskarżył kasacją pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego, który opierając kasację na zarzucie naruszenia prawa materialnego – art. 203 § 1 kk oraz rażącego naruszenia prawa procesowego – art. 424 § 1 kpk przez nienależyte sporządzenie uzasadnienia w n i ó s ł o uchylenie zaskarżonego wyroku. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Argumentom kasacji trudno odmówić słuszności. 3 Istotnie Sąd Wojewódzki w uzasadnieniu zaskarżonego kasacją wyroku stwierdził, że „... braki w sporządzonym uzasadnieniu orzeczenia dodatkowo utrudniają kontrolę apelacyjną”. Skoro dla Sądu Odwoławczego, stwierdzone przez niego braki w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku utrudniały mu kontrolę instancyjną, to, merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, uznać należy za niekonsekwentne i stanowiące naruszenie art. 406 § 2 kk w zw. z art. 372 dkpk. Inaczej mówiąc rozstrzygnięcie Sądu Wojewódzkiego nie przystaje do wyrażonego przez ten Sąd stanowiska w uzasadnieniu wyroku, w którym jednoznacznie stwierdził, iż braki w uzasadnieniu wyroku Sądu Rejonowego utrudniają kontrolę instancyjną. Z powyższych przyczyn Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 203 § 1art. 58art. 203 § 1 kkart. 36 § 3 kkart. 424 § 1 kpkart. 406 § 2 kkart. 372§ 1§ 3§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy