V KO 28/14

Sygn. akt V KO 28/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 grudnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz po rozpoznaniu w sprawie skazanego P. I., na posiedzeniu w dniu 16 grudnia 2014 r., zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego V Wydziału Karnego Sądu Najwyższego, z dnia 29 października 2014 r., sygn. akt V KO 28/14, o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 17 września 2009 r., sygn. akt II AKa (…), na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 29 października 2014 roku odmówiono przyjęcia wniosku skazanego P. I. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (..) z dnia 17 września 2009 r., sygn. akt II AKa (…). W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że skazany, pomimo wezwania do usunięcia braków formalnych pisma, nie zastosował się do wezwania. Zażalenie na ww. zarządzenie wniósł skazany P. I. podnosząc, że został niesłusznie skazany, a rozpoznający środek odwoławczy od wyroku Sądu I instancji Sąd Apelacyjny w (…) uczynił to nierzetelnie i niesprawiedliwie. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje. Zażalenie skazanego P.I. nie jest zasadne i na uwzględnienie nie zasługuje. 2 Należy bowiem zwrócić uwagę, że zgodnie z przepisem art. 545 § 2 k.p.k. wniosek o wznowienie postępowania, jeżeli nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata albo radcę prawnego. Poza sporem jest również to, że wyznaczony skazanemu obrońca z urzędu nie stwierdził podstaw do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, a skazany wezwany do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego swojego wniosku o wznowienie postępowania poprzez jego sporządzenie i podpisanie przez adwokata ustanowionego z wyboru, tegoż braku nie uzupełnił. Zważyć przy tym należy, iż w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do wyznaczania kolejnego obrońcy z urzędu, a nadto, że złożenie wniosku o wznowienie postępowania nie jest ograniczone żadnym terminem i w każdej chwili taki wniosek może zostać złożony, pod warunkiem, że zostanie on sporządzony i podpisany przez adwokata. Konstatacji tej w żadnej mierze nie zmieniają podniesione w zażaleniu okoliczności dotyczące „niesłusznego skazania” P.I., albowiem nie są one przedmiotem rozważań w tym incydentalnym postępowaniu, jakim jest rozpoznanie zażalenia na zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania. Odnosząc się natomiast do argumentów skazanego, zawartych w piśmie datowanym na dzień 21 listopada 2014 r. (k. 59–63), wskazać jednocześnie należy, że stosownie do utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego, niezgodność stanowiska przedstawionego przez wyznaczonego obrońcę z urzędu z oczekiwaniami, bądź poglądami wnioskodawcy nie może być podstawą wyznaczenia kolejnego obrońcy. Sąd nie może wyznaczać kolejnych obrońców z urzędu, aż do uzyskania przez wnioskodawcę oczekiwanego przez niego efektu (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 września 2012 r., V KZ 55/12, Lex nr 1220997). Skoro zatem zasadnie zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku skazanego P. I. o wznowienie postępowania, to tym samym brak było jakichkolwiek podstaw do jego zmiany lub uchylenia i dlatego też Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu. 3