V KO 38/18

Sygn. akt V KO 38/18 POSTANOWIENIE Dnia 14 czerwca 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Szewczyk w sprawie zażalenia pełnomocnika J.S. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w B. z dnia 29.12. 2017r., sygn. akt 1 Ds…..2017.S, o umorzeniu śledztwa w sprawie niedopełnienia obowiązków lub nadużycia uprawnień przez sędziego Sądu Rejonowego w K., tj. o popełnienie przestępstwa z art. 231 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 14 czerwca 2018 r., wniosku Sądu Rejonowego w K., zawartego w postanowieniu z dnia 19 kwietnia 2018 r., sygn. akt II Kp …/18, o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w L. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 29 grudnia 2017 r. prokurator Prokuratury Rejonowej w B. na podstawie art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k. i art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. umorzył śledztwo w sprawie podejrzenia niedopełnienia obowiązków lub nadużycia uprawnień przez sędziego Sądu Rejonowego w K. podczas postępowania w sprawie o sygn. akt II K …/16, tj. o czyn z art. 231 § 1 k.k. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył pełnomocnik pokrzywdzonego J. S. Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2018 r., sygn. akt II Kp …/18, Sąd Rejonowy w K. w oparciu o przepis art. 37 k.p.k. wystąpił do Sądu Najwyższego z 2 wnioskiem o przekazanie zażalenia do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Uzasadniając wniosek wskazano, że stroną w przedmiotowej sprawie jest sędzia orzekający w Sądzie Rejonowym w K., co może wywołać w opinii stron a także opinii publicznej wątpliwość a nawet przekonanie o niezdolności sądu właściwego do bezstronnego rozpoznania zażalenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu jest zasadny. W orzecznictwie Sądu Najwyższego niejednokrotnie podnoszono, że kryterium „dobra wymiaru sprawiedliwości”, o którym mowa w art. 37 k.p.k., odnoszone jest do sytuacji, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy w sposób obiektywny. Niewątpliwie do okoliczności uzasadniających obawę o bezstronność sądu właściwego i spełniających powyższe kryterium należą sprawy, w których jedną ze stron jest sędzia orzekający w tym sądzie. Wobec powyższego, podzielić należy argumentację zawartą w uzasadnieniu postanowienia Sądu Rejonowego w K., że z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości należy niniejszą sprawę przekazać innemu sądowi równorzędnemu celem wyeliminowania – w opinii społecznej, a także samych stron postępowania – wątpliwości, co do bezstronnego rozpoznania sprawy. W realiach sprawy jej pozostawienie w Sądzie właściwym, w którym służbowe obowiązki sędziego pełni osoba podejrzewana, stanowiłoby zagrożenie dla dobra wymiaru sprawiedliwości, jakim jest potrzeba ukształtowania w opinii społecznej przekonania o obiektywizmie i bezstronności sądu. Uwzględniając całokształt przeprowadzonych rozważań postanowiono jak na wstępie. 3