V KO 56/12

Izba Karna2012-11-22

Skład orzekający: Kazimierz Klugiewicz, Dariusz Świecki, Włodzimierz Wróbell

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wznowienia postępowania z urzędu w sytuacji, gdy skazany zarzuca dwukrotne prawomocne skazanie za to samo przestępstwo i wskazuje na bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy nie stwierdził podstaw do wznowienia postępowania z urzędu, uznając, że nie zachodzi bezwzględna przyczyna odwoławcza z art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. Kontrola wyroku nie wykazała, aby zarzucane czyny, stanowiące jeden czyn ciągły, zostały popełnione w tym samym okresie co inne zarzucane przestępstwa, za które skazany został również prawomocnie skazany. Tym samym nie potwierdzono zarzutu podwójnego skazania za ten sam czyn.
Stan faktyczny
Skazany R. A. zasygnalizował Sądowi Najwyższemu podstawę do wznowienia postępowania z urzędu, twierdząc, że został dwukrotnie prawomocnie skazany za to samo przestępstwo. Wskazał na bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. Sąd Najwyższy przeprowadził kontrolę wyroku Sądu Okręgowego, który został zmieniony wyrokiem Sądu Apelacyjnego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił nie stwierdzić podstaw do wznowienia postępowania z urzędu na podstawie art. 542 § 3 a contrario k.p.k.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V KO 56/12 POSTANOWIENIE Dnia 22 listopada 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz (przewodniczący) SSN Dariusz Świecki (sprawozdawca) SSN Włodzimierz Wróbell w sprawie R. A. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 listopada 2012 r., w przedmiocie wznowienia postępowania z urzędu na podstawie art. 542 § 3 a contrario k.p.k. postanawia : nie stwierdzić podstaw do wznowienia postępowania z urzędu. UZASADNIENIE Skazany R. A. w trybie art. 9 § 2 k.p.k. zasygnalizował zaistnienie podstawy do wznowienia z urzędu postępowania, zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 4 lutego 2010 r., zmienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 17 lutego 2011 r., z powodu zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. Skazany podniósł, że został dwukrotnie prawomocnie skazany za to samo przestępstwo z art. 270 § 1 k.k., art. 275 § 1 k.k., art. 286 § 1 k.k., art. 258 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 k.k. w zw. z art. 12 k.k. Przeprowadzona w tym zakresie kontrola wyroku Sądu Okręgowego nie wykazała, aby zachodziła bezwzględna przyczyna odwoławcza z art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. Sąd Okręgowy przyjął w punkcie III wyroku, że zarzucane oskarżonemu czyny z punktów VIII, X, XI, XII, LXXIX i LXXX aktu oskarżenia stanowią jeden czyn 2 ciągły popełniony w okresie od dnia 27 grudnia 2001 r. do 28 października 2002 r. i skazał go za ten czyn na podstawie art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i w zw. z art. 11 § 3 k.k. Tym wyrokiem oskarżony został jeszcze skazany za przestępstwa z pkt XIV i XX aktu oskarżenia, ale nie były to przestępstwa oszustwa. Za to przestępstwo oskarżony został skazany w punkcie VI wyroku Sądu Okręgowego, ale czyny zarzucane w punkcie XXI i XXII aktu oskarżenia zostały popełnione w kwietniu i maja 2000 r. Czas ich popełnienia nie pokrywa się więc z czasokresem czynu ciągłego przyjętego w punkcie III wyroku Sądu Okręgowego. Tym samym nie zachodzi podstawa do wznowienia postępowania z urzędu, o której mowa w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 542 § 3art. 9 § 2 KPKart. 439 § 1 pkt 8 KPKart. 270 § 1 KKart. 275 § 1 KKart. 286 § 1 KKart. 258 § 1 KKart. 11 § 2 KKart. 65 KKart. 12 KKart. 294 § 1 KKart. 11 § 3 KK

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy