V KO 57/13

Sygn. akt V KO 57/13 POSTANOWIENIE Dnia 18 września 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Rafał Malarski SSN Jacek Sobczak w sprawie M. C. skazanego z art. 296 § 1 i 3 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 18 września 2013 r., wniosku obrońcy skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 23 marca 2010 r., zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w J. z dnia 8 grudnia 2009 r. postanowił: 1. oddalić wniosek, 2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania wznowieniowego. UZASADNIENIE Obrońca skazanego M. C. na podstawie art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 547 § 2 k.p.k. złożył wniosek o wznowienie postępowania i uchylenie wyroku Sądu Okręgowego z 8 grudnia 2009 r., skazującego M. C. za czyn z art. 296 § 1 i 3 k.k. na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres próby 5 lat, a ponadto orzekającego wobec skazanego obowiązek naprawienia szkody poprzez wypłacenie na rzecz Spółki S. B. Sp. z o.o. kwoty 100.000,00 zł oraz o uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego z 23 marca 2010 r. w części utrzymującej w mocy 2 wymieniony wyrok Sądu Okręgowego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w J. W uzasadnieniu wniosku obrońca jako ujawniony „nowy dowód” wskazał oświadczenie świadka I. D. z dnia 29 kwietnia 2013 r. wraz z jego tłumaczeniem przysięgłym języka niderlandzkiego oraz „dalszych ujawnionych aktualnie załączonych dokumentów”. Zdaniem obrońcy te dokumenty mają wskazywać, iż „zachowanie skazanego polegające na kontynuacji agencyjnej umowy pośrednictwa między T. Polska a H. było prawnokarnie irrelewantne, gdyż działania skazanego pozostawały w zgodzie z zasadami prawidłowego gospodarowania, w związku z czym nie doszło w żadnym stopniu do nadużycia udzielonych skazanemu uprawnień lub niedopełnienia ciążących na nim obowiązków, przez co nie doszło również do wyrządzenia szkody w wysokości 935.207,60 zł ”. W pisemnej odpowiedzi na wniosek o wznowienie postępowania prokurator Prokuratury Generalnej wniósł o jego oddalenie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek obrońcy skazanego nie jest zasadny. Podstawą wniosku, choć nie wynika to z jego treści jest art. 540 § 1 pkt 2 lit.a k.p.k. Jednakże, wbrew twierdzeniom obrońcy, nie zachodzi przesłanka do wznowienia postępowania. Podstawy tej wnioskodawca upatruje w okolicznościach dotyczących złożonego pisemnego oświadczenia przez świadka I. D. Jednak jego treść zawiera krótkie odpowiedzi na pytania, z których nie wynika, aby świadek był w posiadaniu nowych faktów, których uprzednio nie ujawnił, a które są istotne w sprawie. Zauważyć ponadto należy, że zeznania tego świadka złożone w postępowaniu przygotowawczym nie były jedynym dowodem, który stanowił podstawę wyroku skazującego. Nie stanowią „nowych dowodów” wskazujących na to, że skazany nie popełnił zarzuconego mu przestępstwa pozostałe załączone do wniosku dokumenty. Jeden z nich, a mianowicie tłumaczenie dokumentu zatytułowanego „Umowa na wyłączność”, budzić musi zasadnicze wątpliwości co do tego, jakie okoliczności stwierdza. W treści tego dokumentu nie podano bowiem daty ani miejsca jego sporządzenia. Nie został też podpisany. Widnieją na nim tylko dwie parafy. Nie wiadomo też na jakie okoliczności miałby zostać przeprowadzony dowód z 3 kolejnego dokumentu – kopi wydruku faksu. W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że „nowe dowody” mogą być podstawą wznowienia postępowania tylko wówczas, gdy mogą w sposób wiarygodny podważyć prawdziwość przyjętych w nim ustaleń faktycznych (por. postanowienie SN z dnia 24 kwietnia 1996 r. V KO 2/96, OSNKW 1996, nr 7-8, poz. 47), a nadto w postępowaniu o wznowienie nie jest dopuszczalne badanie prawidłowości oceny materiału dowodowego w prawomocnie zakończonym postępowaniu sądowym (por. postanowienie SN z dnia 24 listopada 1994 r., III KO 67/94, Lex 22092). Wznowienie postępowania z powodu nowych faktów lub dowodów może więc nastąpić tylko wówczas, gdy wskazane nowe dowody prowadzą do wniosku, że poprzednio dokonane ustalenia faktyczne mogą zostać podważone. Jednakże podane we wniosku źródło dowodowe w osobie świadka I. D. oraz kopie dokumentów nie spełniają warunków, aby na ich podstawie wznowić postępowanie. Z tych wszystkich względów wniosek został oddalony, a skazanego obciążono kosztami sądowymi postępowania wznowieniowego.