V KO 74/17

Izba Karna2017-11-09

Skład orzekający: Józef Szewczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości jest zasadny, gdy podejrzanym jest sędzia sądu właściwego miejscowo?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że wniosek o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości jest zasadny, gdy osobą podejrzaną jest sędzia sądu właściwego miejscowo. Kryterium „dobra wymiaru sprawiedliwości” odnosi się do sytuacji, które mogą wpływać na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy. Pozostawienie sprawy w sądzie, w którym podejrzany sędzia sprawuje funkcję, stanowi zagrożenie dla dobra wymiaru sprawiedliwości, jakim jest potrzeba ukształtowania w opinii społecznej przekonania o obiektywizmie i bezstronności sądu.
Stan faktyczny
Sąd Rejonowy w O. wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu zażalenia pokrzywdzonego L.G. na postanowienie prokuratora o odmowie wszczęcia śledztwa. Śledztwo miało dotyczyć przekroczenia uprawnień przez sędziego Sądu Okręgowego w O. – H.J., polegającego na przerobieniu i podrobieniu materiałów sprawy cywilnej, poświadczeniu nieprawdy i nierzetelnym prowadzeniu postępowania. Sąd Rejonowy uzasadnił wniosek obawami pokrzywdzonego o brak bezstronności sądu w O. z uwagi na możliwe powiązania towarzyskie sędziów z podejrzaną sędzią.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w G.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V KO 74/17 POSTANOWIENIE Dnia 9 listopada 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Szewczyk w sprawie zażalenia pokrzywdzonego L.G. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w O. z dnia 22. 05. 2017 r., sygn. akt PR Ds. (…) o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie o czyn z art. 231 § 1 k.k. i art. 271 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k., polegający na przekroczeniu uprawnień przez sędziego Sądu Okręgowego w O. - H.J. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 9 listopada 2017 r., wniosku Sądu Rejonowego w O. zawartego w postanowieniu z dnia 19 września 2017 r., sygn. akt II Kp (…), o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w G. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 19 września 2017 r., sygn. akt II Kp (…), Sąd Rejonowy w O. w oparciu o przepis art. 37 k.p.k. wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu zażalenia pokrzywdzonego L.G. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w O. z dnia 22.05.2017 r., sygn. akt PR Ds.(…), o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie o czyn z art. 231 § 1 k.k. i art. 271 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k., polegający na przekroczeniu uprawnień przez sędziego Sądu Okręgowego w O.- H.J., która miała dopuścić się przerobienia i podrobienia 2 materiałów prowadzonej sprawy o sygn. I C (…), dotyczącej naruszenia dóbr osobistych z powództwa E.K. przeciwko L.G. oraz poświadczenia nieprawdy i nierzetelnego prowadzenia powyższego postępowania na szkodę L.G., w szczególności poprzez odrzucenie wniosku o powołanie biegłego medioznawcy, co stanowiło działanie na szkodę interesu prywatnego L.G.. Uzasadniając wniosek wskazano na stanowisko pokrzywdzonego, zdaniem którego przedmiotowe zażalenie nie powinno być rozpoznawane w Sądzie Rejonowym w O. z uwagi na możliwe powiązania towarzyskie sędziów tego sądu z sędzią H.J., co rodzi przekonanie o braku warunków do bezstronnego i obiektywnego rozpoznania sprawy przez sąd właściwy miejscowo. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu zażalenia pokrzywdzonego L.G. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w O. z dnia 22.05.2017 r., sygn. akt PR Ds.(...), o odmowie wszczęcia śledztwa jest zasadny. W orzecznictwie Sądu Najwyższego niejednokrotnie podnoszono, że kryterium „dobra wymiaru sprawiedliwości”, o którym mowa w art. 37 k.p.k., odnoszone jest do sytuacji, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy w sposób obiektywny. Niewątpliwie do okoliczności uzasadniających obawę o bezstronność sądu właściwego i spełniających powyższe kryterium należą sprawy, w których osobą oskarżoną bądź podejrzewaną jest sędzia sądu właściwego lub sądu wyższego rzędu w tym samym okręgu, jak ma to miejsce na gruncie przedmiotowej sprawy. Wobec powyższego, podzielić należy argumentację zawartą w uzasadnieniu postanowienia Sądu Rejonowego w O., że z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości należy niniejszą sprawę przekazać innemu sądowi równorzędnemu celem wyeliminowania w opinii społecznej, a także samych stron postępowania, przeświadczenie o niemożności bezstronnego rozpoznania sprawy. W realiach niniejszej sprawy jej pozostawienie we właściwości sądu okręgu opolskiego, w którym H. J. sprawuje funkcję sędziego, stanowiłoby zagrożenie dla dobra wymiaru sprawiedliwości jakim jest potrzeba ukształtowania w opinii społecznej 3 przekonania o obiektywizmie i bezstronności sądu rozpoznającego zażalenie pokrzywdzonego. Uwzględniając odległości od miejsca zamieszkania stron oraz siatkę połączeń komunikacyjnych, właściwym do wskazania jest Sąd Rejonowy w G.. Uwzględniając całokształt przeprowadzonych wyżej rozważań postanowiono jak na wstępie. as

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 231 § 1 KKart. 271 § 1 KKart. 11 § 2 KKart. 37 KPK§ 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy