V KO 76/19

Sygn. akt V KO 76/19 POSTANOWIENIE Dnia 23 października 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski w sprawie B. W. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 23 października 2019 r., wniosku o przekazanie sprawy sygn. akt IV K (…), należącej do właściwości Sądu Rejonowy w S. , do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości p o s t a n o w i ł na podstawie art. 37 k.p.k. przekazać sprawę Sądu Rejonowego w S. , sygn. akt IV K (…), Sądowi Rejonowemu w B.. UZASADNIENIE Oskarżony B.W. oraz jego obrońca wystąpili do Sądu Rejonowego w S. z wnioskiem o przekazanie sprawy sygn. akt IV K (…) do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na stan zdrowia oskarżonego, uniemożliwiający mu udział w rozprawie poza miejscem zamieszkania, którym jest B.. Po zapoznaniu się z treścią postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 czerwca 2019 r., sygn. akt III KO 57/19 o przekazaniu do Sądu Rejonowego w B. na podstawie art. 37 k.p.k. innej sprawy, w której B.W. jest oskarżony, uwzględnieniu sytuacji zdrowotnej oskarżonego a także rozważeniu kwestii związanych z realizacją inicjatywy dowodowej przez obronę, Sąd Rejonowy w S. zwrócił się o przekazanie przez Sąd Najwyższy przedmiotowej sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. 2 Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Odstąpienie od właściwości sądu do rozpoznania sprawy stanowi sytuację wyjątkową, uzasadnioną tylko szczególnymi okolicznościami. Kryterium „dobra wymiaru sprawiedliwości”, uzasadniające korzystanie z właściwości delegacyjnej na podstawie art. 37 k.p.k., nie ogranicza się do zagrożenia obiektywizmu w orzekaniu o odpowiedzialności karnej, lecz znajduje wyraz również w zagrożeniu sprawnego i szybkiego przeprowadzenia postępowania sądowego, realizującego ustawowy postulat rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie (por. post SN z 14.06.2018 r, sygn. akt V KO 35/2018). W niniejszej sprawie na rzecz przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu w B. przemawiały nie tylko okoliczności dotyczące problemów zdrowotnych oskarżonego, ale i fakt, że do tego samego Sądu została przekazana inna sprawa (prowadzona wcześniej przez Sąd Rejonowy w O. , sygn. akt II K (…)), w której B. W. również jest oskarżony o czyny z art. 107 § 1 k.k. Łączne rozpoznanie obydwu spraw powinno zapobiec generowaniu kosztów związanych z wzywaniem tych samych świadków i powoływaniu kilku różnych biegłych tej samej specjalizacji na okoliczność wyjaśnienia tych samych wątpliwości – a więc przyspieszy postępowanie sądowe oraz uczyni je bardziej ekonomicznym. Przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w B. zabezpiecza też realizację celów postępowania karnego z uwagi na stan zdrowia oskarżonego. W postępowaniu przed Sądem Rejonowym w O. w sprawie sygn. akt II K (…) biegły sądowy potwierdził, że oskarżony cierpi na przewlekłą chorobę, która wprawdzie nie stanowi przeszkody do brania udziału w postępowaniu sądowym, ale stanowi przeciwskazanie do podróży na znaczną odległość, bowiem grozi mu to wylewem. Mając na uwadze, że oskarżony mieszka w B., a rozpoznanie sprawy przez właściwy Sąd wiązałoby się z dojazdami do S., należy uznać, iż uzasadnione jest podjęcie decyzji o przekazaniu sprawy do rozpoznania Sądowi w B.. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. as