IV KO 35/13

Izba Karna2013-06-14

Skład orzekający: Wiesław Kozielewicz, Rafał Malarski, Roman Sądej

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy dobro wymiaru sprawiedliwości uzasadnia przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, gdy rozpoznanie sprawy przez sąd właściwy jest niemożliwe lub mało realne z uwagi na stan zdrowia oskarżonego?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy może przekazać sprawę innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k., jeśli dobro wymiaru sprawiedliwości tego wymaga. Wymóg ten jest spełniony nie tylko wtedy, gdy sprawa zostanie rozpoznana przez sąd dający gwarancje bezstronności, ale także wtedy, gdy w ogóle zostanie rozpoznana. Przekazanie jest dopuszczalne, gdy rozpoznanie sprawy przez sąd właściwy jest niemożliwe lub mało realne, na przykład ze względu na stan zdrowia oskarżonego uniemożliwiający jego doprowadzenie na rozprawę.
Stan faktyczny
Sąd Rejonowy w B. wniósł o przekazanie sprawy K. S., oskarżonego z art. 279 § 1 k.k., do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Uzasadnieniem wniosku była niemożność doprowadzenia oskarżonego na rozprawę z powodu jego umieszczenia w szpitalu psychiatrycznym w ramach środka zabezpieczającego. Brak możliwości doprowadzenia skutkowałby zawieszeniem postępowania na nieokreślony czas.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy przekazał sprawę Sądu Rejonowego w B. do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Ś. na podstawie art. 37 k.p.k.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV KO 35/13 POSTANOWIENIE Dnia 14 czerwca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Rafał Malarski SSN Roman Sądej w sprawie K. S. oskarżonego z art. 279 § 1 k.k. po rozpoznaniu wniosku Sądu Rejonowego w B. z dnia 22 kwietnia 2013 r., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu p o s t a n o w i ł: na podstawie art. 37 k.p.k. sprawę Sądu Rejonowego w B., sygn. akt II K .../12, przeciwko oskarżonemu K. S. przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Ś. UZASADNIENIE W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyrażono pogląd, że dobro wymiaru sprawiedliwości pozwalające na skorzystanie przez Sąd Najwyższy z możliwości, jaką stwarza art. 37 k.p.k., wymaga nie tylko tego aby sprawa była rozpoznana przez sąd dający gwarancje bezstronności, ale także tego, by w ogóle została rozpoznana. Z tego względu nie jest wykluczone przekazanie sprawy sądowi równorzędnemu w sytuacji, gdy - na przykład ze względu na stan zdrowia oskarżonego - rozpoznanie sprawy przez sąd właściwy na zasadach ogólnych nie jest możliwe (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 września 2004 r., sygn. akt II KO 14/04), albo mało realne (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2005 r., sygn. akt III KO 48/04, OSNKW 2005, z. 2, poz. 23). Taka 2 sytuacja zachodzi właśnie w niniejszej sprawie, gdyż jak przekonywująco wykazał Sąd Rejonowy w B. w uzasadnieniu postanowienia z dnia 22 kwietnia 2013 r., sygn. II K …/12, cyt. „pozostawienie sprawy w tym Sądzie z uwagi na brak możliwości doprowadzenia oskarżonego K. S. na rozprawę będzie skutkowało zawieszeniem postępowania do czasu zakończenia wykonywania przez niego środka zabezpieczającego, zaś powyższy termin nie jest w chwili obecnej możliwy do przewidzenia”. K. S. został umieszczony, tytułem środka zabezpieczającego, w Szpitalu dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Ś. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy, z mocy art. 37 k.p.k., przekazał niniejszą sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Ś.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 279 § 1 KKart. 37 KPK§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy