V KRN 100/90

WyrokIzba Karna1990-06-06

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wyjaśnienia oskarżonego złożone w postępowaniu przygotowawczym, na które wywierano presję fizyczną i psychiczną, mogą być uznane za wiarygodne, jeśli materiał dowodowy wskazuje na aktywność procesową oskarżonego i stopniową eskalację opisywanych nacisków?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że wyjaśnienia oskarżonego złożone w postępowaniu przygotowawczym, mimo powoływania się na presję fizyczną i psychiczną, mogą być uznane za wiarygodne, jeśli analiza materiału dowodowego nie potwierdza załamania psychicznego oskarżonego, a wręcz wskazuje na jego aktywność procesową. Stopniowa eskalacja opisywanych nacisków przemawia przeciwko ich prawdziwości, gdyż w takiej sytuacji bardziej zrozumiałe byłoby ujawnienie najbardziej drastycznych elementów przymusu w pierwszej kolejności.
Stan faktyczny
Oskarżony RP powoływał się na fizyczne i psychiczne presje wywierane na niego w toku postępowania przygotowawczego. Analiza jego wyjaśnień i innych dowodów, takich jak porozumiewanie się z inną osobą, pisanie wyjaśnień i uzupełnianie protokołów, nie potwierdziła jego załamania psychicznego, lecz wskazywała na jego aktywność procesową. Oskarżony prezentował stopniowo eskalujące opisy nacisków.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutów dotyczących wiarygodności wyjaśnień oskarżonego złożonych w postępowaniu przygotowawczym.

Pełny tekst orzeczenia

Uzasadnienie faktyczne(...) Zarzut, iż w toku postępowania przygotowawczego osoby składające wyjaśnienia lub zeznania przesłuchiwane były w warunkach wyłączających swobodę wypowiedzi, jest zarzutem dość często wykorzystywanym w koncepcji obrony oskarżonych.Oskarżony RP wprawdzie istotnie powoływał się często na fizyczne i psychiczne presje jakie na nim wywierano, ale analiza jego wyjaśnień nie pozwala na przyjęcie, że był on w okresie trwania postępowania przygotowawczego człowiekiem psychicznie załamanym, niezdolnym do realnej oceny swojej w tym procesie sytuacji. Wprost przeciwnie materiał dowodowy wskazuje na jego aktywność procesową w okresie poprzedzającym wniesienie aktu oskarżenia. Zarówno porozumienie się poprzez urządzenie kanalizacyjne z K.A., jak i napisanie przeznaczonych dla niej "grypsów", a także sporządzenie obszernych wyjaśnień dotyczących stawianych oskarżonemu zarzutów (zwłaszcza w zakresie zarzutu z art. 217 § 2 k.k.) - świadczy o aktywności, a nie o jego załamaniu psychicznym.Podobnie świadczy o tym fakt uzupełniania i sprostowania protokółów przesłuchań, które okazywano oskarżonemu (...).Podkreślić nadto należy, że z materiału dowodowego wynika swego rodzaju eskalacja presji opisywanych przez oskarżonego, bowiem w kolejnych przesłuchaniach pojawiają się coraz to drastyczniejsze elementy mające świadczyć o tym, że nie miał on możliwości swobody wypowiedzi w rozumieniu art. 157 § 2 k.p.k. Okoliczność ta przemawia również przeciwko prawdziwości wersji prezentowanej przez oskarżonego R.P., bowiem dla tego rodzaju sytuacji byłoby bardziej zrozumiałe ujawnienie w pierwszej kolejności tych najbardziej drastycznych elementów nacisku, mających świadczyć o stosowanym przymusie.Reasumując, w ocenie Sądu Najwyższego każda zmiana wyjaśnień oskarżonego RP podyktowana była wyłącznie jego linią obrony, dostosowaną do zmieniającej się sytuacji procesowej.Trudno nie zgodzić się ze stanowiskiem Sądu Wojewódzkiego, który ocenia postępowanie oskarżonego w tym zakresie poprzez pryzmat jego wykształcenia, wysokiego poczucia świadomości i piastowanej funkcji.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 217 § 2 KKart. 157 § 2 KPK§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026.