V KRN 204/68

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia Z. Neumann.Sędziowie: S. Dąbrowski (sprawozdawca), K. Wagner.Prokurator Prokuratury Generalnej: M. Matywiecka.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Zbigniewa Z. o wymierzenie kary łącznej, po rozpoznaniu rewizji nadzwyczajnej założonej przez Prokuratora Generalnego PRL od wyroku łącznego Sądu Powiatowego w Jarosławiu z dnia 6 października 1967 r., na podstawie art. 394-396, 400 § 1, 383 pkt 2, 388 § 1 k.p.k.1. uchylił zaskarżony wyrok;2. pozostawił bez uwzględnienia wniosek oskarżonego Zbigniewa Z. z dnia 21 maja 1967 r. o wydanie wyroku łącznego (...).Uzasadnienie faktyczneSąd Powiatowy w Jarosławiu wyrokiem łącznym z dnia 6 października 1967 r. (sygn. akt II Kp 522/67) wymierzył oskarżonemu Zbigniewowi Z. na podstawie art. 35 k.k. karę łączną 1 roku i 8 miesięcy więzienia oraz grzywnę w kwocie 2.500 zł z zamianą w razie nieuiszczenia w terminie na 50 dni więzienia, łącząc kary orzeczone:-wyrokiem Sądu Powiatowego w Przemyślu z dnia 7 września 1966 r. (sygn. akt II Kp 1007/66), tj. 1 roku i 8 miesięcy więzienia oraz 2.000 zł grzywny z zamianą na 100 dni aresztu zastępczego w razie jej nieuiszczenia w terminie, łączącym kary orzeczone: wyrokiem Sądu Powiatowego w Przemyślu z dnia 25 lutego 1966 r. (sygn. akt II Kp 40/66) i wyrokiem tegoż Sądu Powiatowego z dnia 16 lipca 1966 r. (sygn. akt II Kp 704/66),-wyrokiem Sądu Powiatowego w Jarosławiu z dnia 10 stycznia 1967 r. (sygn. akt II Kp 1083/66), tj. 1 roku więzienia i 500 zł grzywny z zamianą w razie nieuiszczenia w terminie na 20 dni więzienia zastępczego.Od powyższego wyroku łącznego z dnia 6 października 1967 r., Prokurator Generalny PRL wniósł rewizję nadzwyczajną na niekorzyść oskarżonego Zbigniewa Z., zarzucając obrazę art. 35 k.k., polegającą na połączeniu kar orzeczonych wyrokiem łącznym Sądu Powiatowego w Przemyślu z dnia 7 września 1966 r. (sygn. akt II Kp 1007/66) i wyrokiem Sądu Powiatowego w Jarosławiu z dnia 10 stycznia 1967 r. (sygn. akt II Kp 1083/66) mimo braku po temu warunków określonych w tym przepisie.Rewizja nadzwyczajna zawiera wniosek o uchylenie wyroku łącznego Sądu Powiatowego w Jarosławiu z dnia 6 października 1967 r. (sygn. akt II Kp 522/67) i pozostawienie bez uwzględnienia wniosku Zbigniewa Z. z dnia 21 maja 1967 r.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje.Rewizja nadzwyczajna jest zasadna.W myśl artykułu 35 k.k. przepisy art. 31-34 k.k. stosuje się wtedy, gdy sprawca skazany został kilkoma prawomocnymi wyrokami za przestępstwa popełnione przed wydaniem przez sąd pierwszej instancji pierwszego z tych wyroków, w sprawie niniejszej zaś wyrokiem łącznym objęto wyrok Sądu Powiatowego w Jarosławiu z dnia 10 stycznia 1967 r. (sygn. akt II Kp 1083/66), skazujący oskarżonego Zbigniewa Z. z art. 264 § 1 k.k. za przestępstwo popełnione w dniu 30 czerwca 1966 r., a więc po dacie wyroku Sądu Powiatowego w Przemyślu z dnia 25 lutego 1966 r. (sygn. akt II Kp 40/66).W tych warunkach brak było podstaw do uwzględnienia wniosku oskarżonego Zbigniewa Z. o wydanie wyroku łącznego w sprawie niniejszej i dlatego zachodzi konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku.Zauważyć przy tym trzeba, że Sąd Powiatowy - niezgodnie z art. 31 § 2 i art. 32 k.k. - zamienił łączną karę grzywny w kwocie 2.500 zł w razie jej nieuiszczenia w terminie na 50 dni więzienia zastępczego. W myśl bowiem tych przepisów także kara zastępcza za wymierzoną łączną karę grzywny nie może być niższa od najwyższej kary zastępczej orzeczonej wyrokiem objętym wyrokiem łącznym. Ponieważ zaś Sąd Powiatowy w Przemyślu wymierzył oskarżonemu Zbigniewowi Z. jako karę łączną grzywnę w kwocie 2.000 zł z zamianą w razie nieuiszczenia w terminie na 100 dni aresztu zastępczego, a równoważnikiem tych 100 dni aresztu jest zgodnie z art. 31 § 3 k.k. 67 dni więzienia zastępczego, przeto nie było uzasadnione w sprawie niniejszej wymierzenie oskarżonemu 50 dni więzienia zastępczego w razie nieuiszczenia grzywny w łącznej kwocie 2.500 zł.Należy stwierdzić, że pierwszy wyrok łączny z dnia 7 września 1966 r. (sygn. II Kp 1007/66) jest dotknięty wadliwością, albowiem kara łączna pozbawienia wolności mogła być wymierzona w rozmiarze nie przekraczającym 1 roku i 6 miesięcy więzienia (art. 31 § 2 k.k.), a tymczasem została ona wymierzona w rozmiarze 1 roku i 8 miesięcy więzienia. Skoro więc jednym z wyroków, objętych cytowanym wyrokiem łącznym, oskarżony został skazany łącznie na karę 1 roku i 6 miesięcy aresztu, a drugim wyrokiem na karę 6 miesięcy więzienia, to stosownie do przepisu § 3 art. 31 k.k, powinna być wymierzona kara łączna więzienia z przeliczeniem aresztu na więzienie (przyjmując, że 2 dni więzienia odpowiadają 3 dniom aresztu). Kara zatem 1 roku i 6 miesięcy aresztu odpowiadałaby karze 1 roku więzienia.W tych warunkach Sąd mógł wymierzyć karę łączną pozbawienia wolności w rozmiarze od 1 roku do 1 roku i 6 miesięcy więzienia.Poza tym Sąd Powiatowy powinien był odpowiednio zamienić łączną karę grzywny na karę zastępczą więzienia, a nie na karę zastępczą aresztu, jak to uczynił, dopuszczając się przez to obrazy przepisu art. 43 § 1 k.k.Sąd Najwyższy nie był władny naprawić powyższych uchybień, gdyż omawiany wyrok łączny z dnia 7 września 1966 r. nie został zaskarżony rewizją nadzwyczajną.Z tych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.