V KRN 426/70

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia L. Jax. Sędziowie: M. Paluch (sprawozdawca), J. Szamrej. Prokurator Prokuratury Generalnej: T. Dąbrowski.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 1970 r. sprawy Heleny P., oskarżonej z art. 293 w związku z art. 290 § 1 d.k.k., z powodu rewizji nadzwyczajnej założonej przez Prokuratora Generalnego PRL na niekorzyść oskarżonej od postanowienia Sądu Powiatowego w Gdańsku z dnia 1 kwietnia 1970 r.,uchylił zaskarżone postanowienie i sprawę przekazał temuż Sądowi Powiatowemu do ponownego rozpoznania.Uzasadnienie faktyczneOd prawomocnego postanowienia Sądu Powiatowego w Gdańsku z dnia 1 kwietnia 1970 r. na niekorzyść Heleny P., oskarżonej z art. 293 w związku z art. 290 § 1 d.k.k., założył rewizję nadzwyczajną Prokurator Generalny Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.Rewizja zarzuca zaskarżonemu postanowieniu obrazę art. 282 § 1 k.p.k. przez bezzasadną odmowę rozpoznania złożonego na zasadzie tego przepisu wniosku prokuratora o zastosowanie środka zabezpieczającego w postaci orzeczenia przepadku na rzecz Skarbu Państwa kwoty 4.500 zł zakwestionowanej w postępowaniu przygotowawczym, umorzonym wobec stwierdzenia znikomego niebezpieczeństwa społecznego czynu.Podnosząc ten zarzut, rewizja wnosi w konkluzji o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy temuż Sądowi Powiatowemu do ponownego rozpoznania w innym składzie.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Rewizja jest zasadna.W dniu 29 grudnia 1969 r. Prokurator Powiatowy dla m. Gdańska postanowił na podstawie art. 49 d. k.p.k. wobec "znikomego stopnia społecznego niebezpieczeństwa czynu" umorzyć postępowanie w stosunku do Heleny P., podejrzanej z art. 293 w związku z art. 290 § 1 d.k.k.W dniu 25 marca 1970 r. tenże Prokurator Powiatowy, z powołaniem się na art. 282 § 1 k.p.k. w związku z art. 104 i 48 § 1 k.k., złożył do Sądu Powiatowego w Gdańsku wniosek o orzeczenie przepadku na rzecz Skarbu Państwa przedmiotu służącego do popełnienia przestępstwa w postaci wymienionej wyżej kwoty 4.500 zł, w związku z postawionym Helenie P. zarzutem popełnienia przestępstwa.Sąd Powiatowy w Gdańsku postanowieniem z dnia 1 kwietnia 1970 r. uznał się za niewłaściwy do wydania orzeczenia o przepadku na rzecz Skarbu Państwa wspomnianej kwoty, powołując się w tej mierze na przepis art. 281 § 1 k.p.k. Wobec niezaskarżenia przez strony, postanowienie to uprawomocniło się.Stanowisko Sądu Powiatowego nie jest słuszne.W myśl art. 282 § 1 k.p.k. prokurator, w razie umorzenia postępowania wskutek znikomego społecznego niebezpieczeństwa czynu, nie może sam wydawać postanowienia co do środków zabezpieczających w trybie art. 281 § 1 k.p.k. Przysługuje mu jedynie prawo wystąpienia do sądu z wnioskiem o zastosowanie przewidzianego w art. 48 § 1 k.k. przepadku tytułem środka zabezpieczającego.Sąd Powiatowy obowiązany był zatem rozpoznać w tej sprawie wniosek prokuratora co do orzeczenia przepadku na rzecz Skarbu Państwa zakwestionowanej w postępowaniu przygotowawczym kwoty 4.500 zł.W tym stanie rzeczy należało zaskarżone postanowienie uchylić i sprawę przekazać Sądowi Powiatowemu w Gdańsku do ponownego rozpoznania.