V KRN 530/71

Skład orzekającyPrzewodniczący: Sędzia SN K. Wagner.Sędziowie SN: T. Krokosz (spr.), J. Polony.Przy udziale prokuratora Prok. Gen. S. Markowskiego.SentencjaSąd Najwyższy w Warszawie Izba Karna po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 1972 r. sprawy F. S. oskarżonego z art. 186 § 1 i 258 k.k. z powodu rewizji nadzwyczajnej założonej przez Ministra Sprawiedliwości (s.III.537/327/71) - na korzyść oskarżonego - od wyroku Sądu Powiatowego w Suchej Beskidzkiej z dnia 15 stycznia 1971 r. utrzymanego w mocy wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Krakowie z dnia 11 maja 1971 r.zmienia oba wymienione wyroki w ten sposób, iż biorąc za podstawę wymierzone oskarżonemu F. S. kary: 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na okres 4 lat i orzeczeniem z mocy art. 75 § 1 k.k. 2.000 zł grzywny za czyn z art. 186 § 1 k.k. oraz 10 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej dozorowanej pracy na cele publiczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym za czyn z art. 258 k.k. - na mocy art. 69 k.k. wymierza temuż oskarżonemu F. S. łączną karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym naruszeniem jej wykonania na okres 4 lat oraz orzeczeniem na mocy art. 75 § 1 k.k. 2.000 złotych grzywny z zamianą w razie nieuiszczenia jej w terminie na zastępczą karę pozbawienia wolności przyjmując dzień tej kary za równoważny 100 złotych grzywny; zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania karnego oraz 750 złotych opłaty sądowej za wszystkie instancje.Uzasadnienie faktyczneSąd Powiatowy w Suchej Beskidzkiej wyrokiem z dnia 15 stycznia 1971 r. skazał F. S. za następujące czyny:I. z mocy art. 186 § 1 k.k. oraz art. 73 § 1 i 75 § 1 k.k. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 4 lat i orzeczeniem grzywny w wysokości 2.000 zł za to, że w okresie od sierpnia do listopada 1970 r. w M. uchylając się uporczywie od obowiązku łożenia na utrzymanie swoich nieletnich dzieci B. i M. doprowadził je do niedostatku i niemożliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych.II. z mocy art. 258 k.k. oraz art. 33 § 2 i 34 § 1 k.k. na 10 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej dozorowanej pracy na cele publiczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym za to, że w dniu 6 czerwca 1970 r. w M. w celu udaremnienia wykonania orzeczenia Prezydium Powiatowej Rady Narodowej Wydział Finansowy w S. usunął spod zajęcia sztancę mimośrodkową zajętą przez Skarbowy Urząd Komorniczy celem zaspokojenia należności finansowych.Sąd Wojewódzki w Krakowie po rozpoznaniu rewizji oskarżonego wyrok Sądu Powiatowego utrzymał w mocy (wyrok z dnia 11 maja 1971 r.).Minister Sprawiedliwości wyroki obu wymienionych Sądów zaskarżył na korzyść oskarżonego rewizją nadzwyczajną, w której zarzucając obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 69 k.k. przez nieorzeczenie łącznej kary pozbawienia wolności mimo skazania oskarżonego za przypisane mu zbiegające się przestępstwa na kary pozbawienia wolności i ograniczenia wolności wnosił o zmianę powyższych wyroków przez wymierzenie oskarżonemu odpowiedniej kary łącznej.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Rewizja jest zasadna.Przede wszystkim, i to niezależnie od granic rewizji wypadnie zauważyć, iż ustalenia orzekających w sprawie Sądów w przedmiocie winy co do obu przypisanych oskarżonemu czynów nie nasuwają zastrzeżeń.Ujawnione przez Sąd Najwyższy - w trybie art. 402 § 3 k.p.k. - pisma oskarżonego wraz z załącznikami w niczym sytuacji procesowej nie zmieniają, gdyż okoliczności których te dokumenty dotyczą były przedmiotem rozważań obu Sądów, co znajduje potwierdzenie w uzasadnieniu wyroków.Co do samej rewizji to trzeba stwierdzić, iż zgodnie z przepisem art. 69 k.k. w razie skazania za zbiegające się przestępstwa na kary pozbawienia wolności i ograniczenia wolności sąd wymierza karę łączną pozbawienia wolności przyjmując, że miesiąc ograniczenia wolności odpowiada 15 dniom pozbawienia wolności. Sąd I instancji powinien był zatem wymierzyć oskarżonemu w oparciu o przepis art. 69 k.k. odpowiednią łączną karę pozbawienia wolności.Sąd Wojewódzki w Krakowie jako rewizyjny uchybienia tego nie naprawił.Mając na uwadze całokształt ujawnionych okoliczności sprawy należało uznać, iż łączna kara 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania i grzywny 2.000 zł będzie tutaj odpowiednia i słuszna.Z tych powodów Sąd Najwyższy orzekły jak wyżej.