V KRN 868/67

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia J. Zembaty.Sędziowie: S. Dąbrowski, F. Karolus (sprawozdawca).Prokurator Prokuratury Generalnej: S. Majewski.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Heleny P., oskarżonej z art. 282 i 132 § 1 k.k., po rozpoznaniu rewizji nadzwyczajnej założonej przez Prokuratora Generalnego PRL na korzyść oskarżonej od wyroku Sądu Powiatowego w Strzelcach Opolskich z dnia 24 kwietnia 1967 r., na podstawie art. 394-396, 400 § 1 i 4, 383 pkt 3, 388 § 1 k.p.k.I. uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze łącznej i w części skazującej oskarżoną Helenę P. za przestępstwo z art. 282 k.k.;II. uniewinnił oskarżoną Helenę P. od zarzutu udaremnienia w dniu 1 lutego 1967 r. egzekucji prowadzonej przez komornika Sądu Powiatowego w K. (...);III. zawiesił warunkowo na podstawie art. 61 k.k. wykonanie kary 6 miesięcy aresztu, wymierzonej oskarżonej Helenie P. za przestępstwo z art. 132 § 1 k.k., na okres 2 lat (...).Uzasadnienie faktyczneOskarżona Helena P. została skazana zaskarżonym wyrokiem:I. na mocy art. 282 k.k. na karę 6 miesięcy aresztu za to, że w dniu 1 lutego 1967 r. w S. udaremniła egzekucję zajętego motoroweru komornikowi Sądu Powiatowego w K.;II. na mocy art. 132 § 1 k.k. na karę 6 miesięcy aresztu za to, że w tym samym czasie i miejscu znieważyła wykonującego obowiązki służbowe komornika Sądu Powiatowego w K.Sąd wymierzył oskarżonej Helenie P. karę łączną w rozmiarze 10 miesięcy aresztu, warunkowo zawieszając wykonanie tej kary na okres 4 lat.Wyrok ten nie został zaskarżony przez strony i uprawomocnił się w I instancji, przy czym uzasadnienia jego na piśmie nie sporządzono.Od wyroku powyższego założył Prokurator Generalny PRL rewizję nadzwyczajną na korzyść oskarżonej. Rewizja ta, oparta na przepisie art. 371 pkt 1 k.p.k., zarzuca błędną ocenę prawną jako przestępstwa przewidzianego w art. 282 k.k. przypisanego oskarżonej Helenie P. czynu, określonego jako udaremnienie komornikowi Sądu Powiatowego w K. egzekucji zajętego motoroweru, a zawiera wnioski:1)o uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej orzeczenia o karze łącznej i w części skazującej oskarżoną Helenę P. za przestępstwo z art. 282 k.k.;2)o uniewinnienie oskarżonej od zarzutu udaremnienia egzekucji prowadzonej przez komornika Sądu Powiatowego w K.;3)o warunkowe zawieszenie wykonania kary 6 miesięcy aresztu wymierzonej oskarżonej za czyn z art. 132 § 1 k.k.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Zaskarżony wyrok w części skazującej oskarżoną Helenę P. za przestępstwo określone w art. 282 k.k. nie jest zasadny.Sąd nie wskazał w sentencji wyroku, na czym mianowicie polegało działanie oskarżonej, które udaremniło egzekucję. Natomiast, jak stwierdził przesłuchany przez Sąd jedyny bezpośredni świadek zdarzenia komornik sądowy Ż., oskarżona, gdy świadek przybył do niej w celu dokonania egzekucji, nie wpuściła go do mieszkania, którego drzwi były zamknięte.Ustalone w tej postaci zachowanie się oskarżonej o charakterze biernym, polegające na niewpuszczeniu do zamkniętego mieszkania, nie jest zbieżne z żadnym ze sposobów popełnienia przestępstwa, wyczerpująco wyliczonych w art. 282 k.k.W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że tak ustalony czyn oskarżonej Heleny P. nie wyczerpuje znamion przedmiotowych przestępstwa określonego w art. 282 k.k., wobec czego Sąd Powiatowy powinien był ją od tego zarzutu uniewinnić.Ze względu na powyższe zaskarżony wyrok, jako wadliwy, podlega uchyleniu w tej części, a w konsekwencji - także w części dotyczącej orzeczenia o karze łącznej. Ponieważ do tej ostatniej kary Sąd Powiatowy zastosował art. 61 k.k., przepis ten należy zastosować obecnie do kary wymierzonej oskarżonej Helenie P. za przestępstwo z art. 132 § 1 k.k.Z tych przyczyn Sąd Najwyższy, uznając rewizję nadzwyczajną za zasadną, orzekł jak w sentencji.