V KRN 947/67

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia J. Zembaty (sprawozdawca).Sędziowie: Z. Chełmicki, M. Paluch.Prokurator Prokuratury Generalnej: S. Majewski.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Juliusza G., oskarżonego z art. 286 § 1 i 2 k.k., po rozpoznaniu rewizji nadzwyczajnej założonej przez Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego na korzyść Juliusza G. od postanowienia Sądu Wojewódzkiego w Poznaniu z dnia 13 września 1967 r., na podstawie art. 394-396, 400, 383 pkt 2, 388 § 1 i 442 k.p.k.uchylił zaskarżone postanowienie i umorzył postępowanie dotyczące tego postanowienia oraz przejął na rachunek Skarbu Państwa koszty tegoż postępowania.Uzasadnienie faktyczneRewizja nadzwyczajna Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego od prawomocnego postanowienia Sądu Wojewódzkiego w Poznaniu z dnia 13 września 1967 r., założona na korzyść skazanego Juliusza G., zarzuciła temu postanowieniu na podstawie art. 371 pkt 1 k.p.k. obrazę przepisów prawa materialnego, a w szczególności art. 64 k.k., na skutek wydania postanowienia w dniu 13 września 1967 r. o zarządzeniu wykonania kary pozbawienia wolności mimo braku ku temu podstaw prawnych i wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Rewizja nadzwyczajna jest zasadna.Wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Poznaniu z dnia 3 lipca 1953 r., wydanym w trybie doraźnym, Juliusz G. został skazany za dwa czyny z art. 286 § 1 i 2 k.k. na karę łączną 9 lat więzienia i utratę praw publicznych oraz obywatelskich praw honorowych na okres 5 lat.Decyzją Rady Państwa z dnia 12 października 1961 r. oskarżony Juliusz G. został ułaskawiony przez warunkowe zawieszenie reszty nie odcierpianej kary więzienia na okres 5 lat pod warunkiem pokrycia wyrządzonej szkody na rzecz Spółdzielni Ogrodniczej w P.Sąd Wojewódzki w Poznaniu w dniu 7 grudnia 1963 r. ustalił okres spłacania szkody przez Juliusza G. do dnia 12 października 1966 r. Nałożonego przez Radę Państwa obowiązku skazany nie dopełnił. Sąd Wojewódzki, wobec niewyrównania szkody przez oskarżonego do dnia 12 października 1966 r., zarządził na podstawie art. 63 § 2 k.k. wykonanie zawieszonej kary pozbawienia wolności. Okres zawieszenia w danej sprawie upływał w dniu 12 października 1966 r., a dodatkowy trzymiesięczny okres przewidziany w art. 64 k.k. w dniu 12 stycznia 1967 r. Postanowienie zarządzające wykonanie kary wydał Sąd Wojewódzki ze spóźnieniem, bo dopiero w dniu 13 września 1967 r., t j. po upływie 9 miesięcy od terminu ustawowego określonego w art. 64 k.k. Jakkolwiek postanowienie powyższe nie zostało przez Juliusza G. zaskarżone, to jednak nie może się ono ostać wobec oczywistej obrazy prawa materialnego.Tego rodzaju uchybienie powoduje uchylenie zaskarżonego postanowienia o wykonaniu kary pozbawienia wolności, albowiem niedopuszczalna jest rozszerzająca wykładnia przepisów prawa materialnego na niekorzyść oskarżonego.Dodać nadto należy, że postanowienie zarządzające wykonanie zawieszonej kary w trybie art. 63 k.k. może być zaskarżone rewizją nadzwyczajną, ponieważ należy do rzędu postanowień kończących postępowanie sądowe w sprawie wykonania zawieszonej warunkowo kary, podobnie jak postanowienie w sprawie przedterminowego warunkowego zwolnienia, od którego również może być wniesiona rewizja nadzwyczajna.Z tych względów orzeczono jak w sentencji.