V KZ 10/17

Sygn. akt V KZ 10/17 POSTANOWIENIE Dnia 30 marca 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dorota Rysińska w sprawie A. M. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 30 marca 2017 r. zażalenia obwinionej na zarządzenie Przewodniczącego V Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w K. z dnia 24 stycznia 2017 r., V Ka […] odmawiające przyjęcia kasacji od wyroku tego Sądu z dnia 26 października 2016 r., sygn. akt V Ka […] p o s t a n o w i ł: uchylić zaskarżone zarządzenie i kwestię formalnych warunków wniesienia kasacji przekazać do ponownego rozpoznania w Sądzie Okręgowym w K. UZASADNIENIE Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczący Wydziału odmówił przyjęcia osobistej kasacji obwinionej A. M. – nie uwzględniając zarazem jej wniosku o wyznaczenie obrońcy z urzędu w celu sporządzenia i podpisania tego środka – w wyniku stwierdzenia, że w postępowaniu w sprawach o wykroczenia strony nie są uprawnione do wniesienia kasacji, a ze skargą tą może wystąpić wyłącznie Prokurator Generalny lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 110 § 1 k.p.s.w.). W zażaleniu złożonym na przytaczane zarządzenie obwiniona podniosła szereg okoliczności związanych z przebiegiem zakończonego wobec niej postępowania i wniosła o przyznanie jej obrońcy z urzędu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 2 Niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych w zażaleniu zarzutów, zarządzenie Przewodniczącego Wydziału odmawiające przyjęcia kasacji podlega uchyleniu, jako dotknięte tzw. bezwzględną przesłanką odwoławczą, wskazaną w art. 104 § 1 pkt. 1 w zw. z art. 16 § 1 k.p.s.w. zw. z art. 40 § 3 k.p.k. Z treści ostatniego z przytaczanych przepisów – mającego zastosowanie na podstawie art. 16 § 1 k.p.s.w. – wynika, że sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia zaskarżonego w trybie kasacji nie może orzekać co do tej kasacji. Powyższe oznacza nie tylko to, że sędzia ten nie może orzekać w przedmiocie samej merytorycznej zasadności skargi wniesionej od wskazanego orzeczenia, lecz również i to, że jest on wyłączony od wydawania wszelkich rozstrzygnięć „co do tej kasacji”, a zatem ich tych, które dotyczą warunków jej dopuszczalności i których skutkiem jest zablokowanie możliwości jej rozpoznania. Stanowisko takie nie budzi kontrowersji i znajduje wyraz w ugruntowanej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego. Żadnej wątpliwości nie budzi, że decyzja odmawiająca przyjęcia kasacji należy wprost do kategorii rozstrzygnięć orzekających „co do kasacji”. W sprawie niniejszej zarządzenie odmawiające przyjęcia kasacji A. M. wydał Przewodniczący Wydziału, który wydał zaskarżony osobistą skargą wyrok. Zarządzenie to zostało zatem wydane przez sędziego, który – w myśl przepisu art. 40 § 3 k.p.k. – był wyłączony od orzekania (art. 104 § 1 pkt. 1 k.p.s.w.). Z tych zatem względów, Sąd Najwyższy zobligowany był do uchylenia zaskarżonego zarządzenia bez badania wpływu stwierdzonego uchybienia na jego treść, celem ponowienia czynności zbadania warunków dopuszczalności kasacji z wyeliminowaniem wskazanej wady prawnej postępowania. aw