V KZ 20/16

Sygn. akt V KZ 20/16 POSTANOWIENIE Dnia 24 maja 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dorota Rysińska po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 maja 2016 r. zażalenia R. S. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II AKo […], w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Sądu Okręgowego w K. z dnia 3 kwietnia 2013 r., sygn. akt V Ka […] p o s t a n a w i a: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Podstawą odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania we wskazanej wyżej sprawie legło stwierdzenie, że wniosek ten zawiera, nieuzupełniony w wyznaczonym terminie, brak formalny polegający na jego niesporządzeniu i niepodpisaniu przez adwokata. W zażaleniu złożonym na przytaczane zarządzenie skazany R. S. odwołuje się do sygnatur szeregu pism procesowych zawartych w aktach tego i innych postępowań, domagając się skontrolowania działalności Zastępcy Przewodniczącego Wydziału Sądu Apelacyjnego w […]. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Jego argumentacja nie odnosi się do przedmiotu zaskarżonego zarządzenia, dotyczącego odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie wskazanej na wstępie, lecz przekonuje, że skarżący wyraża niezadowolenie z zapadłej decyzji, wskazując na okoliczności, 2 które w ogóle nie poddają się ocenie. Natomiast dokonanie kontroli prawidłowości podjęcia tej decyzji prowadzi do wniosku, że nie nasuwa ona zastrzeżeń. Z akt sprawy wynika, że skazanemu R. S. udzielono na jego żądanie pomocy prawnej, wyznaczając mu obrońcę z urzędu w trybie art. 80a § 2 k.p.k. w zw. z art. 84 § 3 k.p.k. Nieusatysfakcjonowany wyznaczeniem adwokata, skazany wystąpił z wnioskiem o wyznaczenie mu innego obrońcy z urzędu. Wniosku tego nie uwzględniono, a podjęte w tym przedmiocie rozstrzygnięcie podlegało kontroli Sądu Najwyższego, który postanowieniem z dnia 25 lutego 2016 r., sygn. akt V KZ 4/16, nie uwzględnił zażalenia skazanego. Wobec tego, że wyznaczony obrońca z urzędu stwierdził brak podstaw do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania, skazany został wezwany do uzupełnienia, w terminie 7 dni, braku formalnego swojego osobistego wniosku – przez jego sporządzenie i podpisanie przez obrońcę z wyboru. Wezwanie to, wraz z pouczeniem, zostało doręczone skazanemu w dniu 7 stycznia 2016 r. (k. 107), lecz opisanego braku formalnego skazany nie uzupełnił (art. 120 § 1 k.p.k.). W świetle przedstawionych okoliczności uznać należało, że zaskarżone zarządzenie z dnia 15 marca 2016 r. nie podlega podważeniu, ponieważ wniosek o wznowienie postępowania może otrzymać bieg wyłącznie wówczas, gdy spełnia określone wymogi formalne – w tym wymóg wskazany w art. 545 § 2 k.p.k. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.