V KZ 27/20

Sygn. akt V KZ 27/20 POSTANOWIENIE Dnia 23 lipca 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie A. S. skazanego z art. 224 § 2 k.k., art. 222 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 23 lipca 2020 r., zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego V Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w K. z dnia 10 czerwca 2020 r., sygn. akt V Ko (…) o odmowie przyjęcia kasacji na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE W dniu 27 marca 2020 r. i 9 kwietnia 2020 r. do Sądu Rejonowego w K. wpłynęły pisma skazanego A. S. będące jego osobistymi kasacjami wniesionymi od prawomocnego wyroku tego Sądu z dnia 28 maja 2019 r. Postanowieniem z dnia 14 maja 2020 r. Sąd Rejonowy w K. uznał się niewłaściwym i przekazał kasacje do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w K.. Zarządzeniem z dnia 10 czerwca 2020 r., Przewodniczący V Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w K. na podstawie art. 530 § 2 k.p.k., art. 429 § 1 k.p.k., art. 528 § 1 pkt 2 k.p.k. i art. 78 § 1 k.p.k. odmówił przyjęcia 2 kasacji jako niedopuszczalnej z mocy ustawy oraz odmówił wyznaczenia skazanemu obrońcy w celu sporządzenia i wniesienia kasacji. Na powyższe zarządzenie zażalenie złożył skazany, podnosząc w uzasadnieniu argumenty dotyczące jego stanu zdrowia, stanu majątkowego, stanu sprawy oraz nieumiejętności „poradzenia sobie z zawiłościami prawnymi wymiaru sprawiedliwości oraz sfinansowania obrońcy”. W konkluzji wniósł o „umorzenie kosztów postępowania w sprawie zażalenia”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie jest bezzasadne. Zgodnie z art. 519 k.p.k. przedmiotem kasacji wnoszonej przez stronę może być jedynie prawomocny i kończący postępowanie wyrok sądu odwoławczego oraz prawomocne postanowienie sądu odwoławczego o umorzeniu postępowania i zastosowaniu środka zabezpieczającego określonego w art. 93a k.k. W niniejszej sprawie kasacja została wniesiona od prawomocnego wyroku sądu pierwszej instancji, tj. wyroku Sądu Rejonowego w K. z dnia 28 maja 2019 r. Wyrok ten nie został zaskarżony przez strony postępowania, a tym samym nie został poddany kontroli odwoławczej, a więc jak trafnie wskazuje się w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia, w sprawie nie istnieje orzeczenie, od którego można by wnieść kasację. Tym samym, w świetle art. 519 k.p.k., wniesiona kasacja nie mogła zostać przyjęta, gdyż była ona niedopuszczalna z mocy ustawy. Słusznie zatem zaskarżonym zarządzeniem odmówiono jej przyjęcia. Argumentacja zaprezentowana w zażaleniu wskazuje natomiast, że jego autor w dalszym ciągu nie rozumie powyższych uwarunkowań, które jasno zostały wyjaśnione w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia. Nie chce też przyjąć do wiadomości argumentacji odnoszącej się do kwestii wyznaczenia obrońcy z urzędu w celu sporządzenia i wniesienia kasacji. Wypada więc jedynie przypomnieć, że zgodnie z art. 528 § 1 pkt 2 k.p.k., powołanym w podstawie prawnej zaskarżonego zarządzenia, na odmowę wyznaczenia adwokata lub radcy prawnego w celu sporządzenia kasacji środek odwoławczy nie przysługuje, co czyni argumentację skazanego bezprzedmiotową. 3 W związku z powyższym, orzeczono jak na wstępie.