V KZ 45/20

Sygn. akt V KZ 45/20 POSTANOWIENIE Dnia 17 grudnia 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Tomczyk w sprawie K.M. skazanego z art. 288 § 1 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 17 grudnia 2020 r., zażalenia obrońcy skazanego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV Karnego – Odwoławczego Sądu Okręgowego w P., sygn. akt IV Ka (…) odmawiające przyjęcia kasacji obrońcy skazanego adw. D. L., sporządzonej dnia 16 lipca 2020 r. od wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 27 lutego 2020 r., utrzymuje w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 18 sierpnia 2020 r. Przewodniczący Wydziału IV Karnego – Odwoławczego Sądu Okręgowego w P., na podstawie art. 524 § 1 k.p.k. odmówił przyjęcia kasacji obrońcy skazanego adw. D. L., sporządzonej dnia 16 lipca 2020 r., od wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 27 lutego 2020 r., sygn. akt IV Ka (…). Zażalenie na to zarządzenie złożył obrońca skazanego i zarzucając: 1. Naruszenie art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. mające wpływ na treść zaskarżonego zarządzenia poprzez błędne przyjęcie, iż zaniechanie obrońcy w postaci niezłożenia kasacji w terminie nie było niezależne od oskarżonego albowiem oskarżony wyrażał i wyraża chęć zaskarżenia wyroku o czym 2 wiedział obrońca, który określił termin do złożenia kasacji jedynie na podstawie ustaleń telefonicznych i błędnie usłyszanego terminu; 2. Naruszenie art. 126 § 1 k.p.k. w zw. z art. 524 § 1 k.p.k. mające wpływ na treść zaskarżonego zarządzenia poprzez błędne stwierdzenie przez Sąd Okręgowy w P., iż strona nie złożyła w zawitym terminie kasacji z własnej winy albowiem prawidłowa ocena wniosku pozwala stwierdzić, iż przyczyna niezłożenia apelacji nie dotyczy skazanego, zaś jego obrońcy wniósł o zmianę zaskarżonego zarządzenia i przywrócenie terminu do złożenia przedmiotowej kasacji. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie okazało się niezasadne, ponieważ z dokumentacji zgromadzonej w aktach sprawy wynika, że pierwsze pełnomocnictwo adw. D. L. uzyskał od skazanego w dniu 13 marca 2020 r. i było ono zawężone do – najogólniej rzecz ujmując – reprezentowania go w postępowaniu wykonawczym. W wyniku realizacji tego umocowania adw. D. L. złożył do Sądu Rejonowego w W. wniosek o odroczenie wykonania kary pozbawienia wolności wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania kary oraz wniosek o wyrażenie zgody na wykonanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego również połączony z wnioskiem o wstrzymanie wykonania kary. W dniu 15 maja 2020 r. doręczono adw. S.K. – poprzedniemu obrońcy skazanego – odpis wyroku wraz z uzasadnieniem. Natomiast w dniu 9 czerwca 2020 r. skazany i jego obrońca uczestniczyli w posiedzeniu Sądu Rejonowego w W. w przedmiocie odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności i wniosek obrońcy skazanego został uwzględniony (postanowienie Sądu Rejonowego w W. z dnia 9 czerwca 2020 r.). Zestawienie tych zdarzeń jednoznacznie wskazuje na to, że ani skazany, ani jego obrońca nie mieli zamiaru wywiedzenia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w P.. Zamiar ten urzeczywistnił się dopiero w dniu 17 lipca 2020 r., kiedy to skazany K.M. upoważnił adw. D. L. do reprezentowania go „w sprawie o kasacje”. 3 Gdyby było inaczej, upoważnienie z 13 marca 2020 r. dotyczyłoby i tej fazy postępowania. Ponadto, w zaistniałej sytuacji przyczyną niezachowania terminu do wniesienia kasacji nie mogła być pandemia, która według autora zażalenia utrudniała bezpośredni kontakt z sądem, skoro w dniu 9 czerwca 2020 r., a więc jeszcze przed upływem terminu do wniesienia kasacji, skazany i jego obrońca uczestniczyli osobiście w posiedzeniu sądu. Okoliczność ta jednoznacznie wskazuje, że podniesione w zażaleniu zarzuty nie odzwierciedlają błędów Przewodniczącego Wydziału IV Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w P., natomiast argumenty wskazane w uzasadnieniu zażalenia nie odzwierciedlają rzeczywistego przebiegu zdarzeń i nie pozwalają na przyjęcie, że przekroczenie terminu do złożenia kasacji było od skazanego niezależne. Z przytoczonych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.