V KZ 47/25

V KZ 47/25 POSTANOWIENIE Dnia 13 października 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński w sprawie przeciwko J. S. po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Karnej w dniu 13 października 2025 r. zażalenia oskarżycielki posiłkowej D. K. na postanowienie Sądu Okręgowego we Włocławku z dnia 30 lipca 2025 r., sygn. II WKK 9/25 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego we Włocławku z dnia 23 lutego 2024 r., sygn. II 1 Ka 409/23, na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 528 § 1 pkt 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: pozostawić zażalenia bez rozpoznania. [J.J.] UZASADNIENIE Sąd Okręgowy we Włocławku postanowieniem z dnia 30 lipca 2025 r., sygn. II W KK 9/25 nie uwzględnił wniosku pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej D. K. o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego we Włocławku z dnia 23 lutego 2024 r., sygn. II 1Ka 409/23. W uzasadnieniu postanowienia podniesiono, że odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został nadany do oskarżycielki posiłkowej w placówce pocztowej w dniu 24 kwietnia 2024 r. i pomimo dwukrotnego awizowania w dniach 7 i 15 maja V KZ 47/25 2 2024 r. korespondencja ta nie została podjęta przez adresata. Przesyłka wróciła do Sądu w dniu 20 maja 2024 r. i ta data została uznana za datę doręczenia po myśli art. 133 § 2 k.p.k. Wskazano również, że kasację od tego wyroku w dniu 24 sierpnia 2024 r. wniósł pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej. Zarządzeniem z dnia 23 stycznia 2025 r. odmówiono przyjęcia tej kasacji. Zażalenie wniesione na to zarządzenie nie zostało uwzględnione postanowieniem Sądu Najwyższego z 4 lipca 2025 r., V KZ 15/25. W części merytorycznej orzeczenia wskazano, że wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony oskarżycielce posiłkowej w sposób prawidłowy w formie doręczenia zastępczego. Na to postanowienie zażalenie wniosła D. K. W zażaleniu podniosła, że Sąd ograniczył się jedynie do formalnej oceny spełnienia przesłanek doręczenia zastępczego, całkowicie pomijając znaną mu okoliczność – tj. wielokrotne składanie przez oskarżycielkę posiłkową wniosków o doręczenia pism procesowych na nazwisko jej siostry B. R. zamieszkałej w Polsce W. ul. […] z ewentualnym dopiskiem „do rąk własnych D. K.”. Wskazała również, że przesyłkę z wyrokiem zaadresowano wyłącznie na jej nazwisko, co skutkowało brakiem możliwości odbioru przesyłki i zwrotem przesyłki. Wobec tych okoliczności uznanie doręczenia za skuteczne było zdaniem skarżącej przedwczesne i niezgodne z rzeczywistym stanem wiedzy strony. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. W tej sprawie na wstępie należało rozważyć, czy wniesione i przyjęte zażalenie spełnia warunki formalne do jego merytorycznego rozpoznania, czy jest dopuszczalne z mocy przepisów prawa karnego procesowego. Otóż z mocy przepisu szczególnego art. 528 § 1 pkt 3 k.p.k. środek odwoławczy, a środkiem tym jest zażalenie, nie przysługuje na odmowę przywrócenia terminu, o którym mowa w art. 524 § 1 zdanie pierwsze k.p.k. Art. 524 § 1 zdanie pierwsze określa dla stron termin do wniesienia kasacji, wynoszący 30 dni od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem. W tej sytuacji stwierdzić należało, że wniesienie zażalenia na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia kasacji było niedopuszczalne z V KZ 47/25 3 mocy ustawy i jako takie podlegało pozostawieniu bez rozpoznania. Wskazać w tym kontekście należało, że niczego w tej materii nie mogło zmienić zarządzenie Prezesa Sądu Okręgowego we Włocławku o przyjęciu zażalenia i przedstawieniu akt sprawy Sądowi Najwyższemu, gdyż to Sąd Najwyższy dokonuje ostatecznej kontroli formalnej wniesionego środka odwoławczego, a ta kontrola wykazała jego niedopuszczalność z mocy prawa. Podnieść również należało, że przyjęcie zażalenia na etapie sądu odwoławczego nastąpiło z zastosowaniem wadliwej podstawy prawnej – dyspozycji art. 530 § 3 k.p.k., która dotyczy zażalenia na odmowę przyjęcia kasacji, a to zagadnienie zostało już rozstrzygnięte przez Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 4 lipca 2025 r., V KK 15/25, po rozpoznaniu zażalenia pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej. Z tych względów należało postanowić jak na wstępie. [J.J.] [r.g.]