V KZ 61/18

Sygn. akt V KZ 61/18 POSTANOWIENIE Dnia 20 grudnia 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski w sprawie S. O. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 20 grudnia 2018 r. na posiedzeniu w przedmiocie zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego IV Wydziału Karego Odwoławczego Sądu Okręgowego w S., z dnia 22 października 2018 r., IV Ka […], o odmowie przyjęcia wniosku skazanego o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem Przewodniczącego IV Wydziału Karego Odwoławczego Sądu Okręgowego w S. z dnia 22 października 2018 r., odmówiono przyjęcia wniosku skazanego o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 17 września 2018 r., IV Ka […]. Odmowę uzasadniono tym, że wniosek nie został przez skazanego podpisany, zaś po wezwaniu do uzupełnienia tego wymogu formalnego, skazany podpisany wniosek przesłał po upływie 7-dniowego terminu wynikającego z art. 120 k.p.k. Na zarządzenie to zażalił się skazany, podnosząc w zażaleniu, że decyzja o odmowie przyjęcia wniosku oparta jest na wadliwym obliczeniu biegu terminu. Skazany wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i przyjęcie wniosku. Sąd Najwyższy zważył co następuje. 2 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Poza sporem jest, że wniosek skazanego o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego ogłoszonego 17 września 2018 r., choć został nadany w placówce pocztowej w terminie, pozbawiony był niezbędnego wymogu formalnego pisemnej czynności procesowej, jakim jest zgodnie z art. 119 k.p.k. własnoręczny podpis wnoszącego. W takim stanie rzeczy niezbędne było zgodnie z art. 120 § 1 k.p.k. wezwanie skazanego do uzupełnienia tego braku formalnego w terminie 7 dniu pod rygorem uznania wniosku za bezskuteczny. Takie wezwanie zostało doręczone dorosłemu domownikowi skazanego w dniu 2 października 2018 r. (k. 119), co oznacza, że termin do przesłania podpisanego oryginału wniosku skazanego upływał 9 października br. Jednak, jak wynika jednoznacznie ze stempla na kopercie, w której skazany przesłał uzupełnione o podpis pismo zawierające wniosek (k. 121), zostało ono nadane dopiero 11 października br., czyli po upływie ustawowego terminu. Sąd Najwyższy nie dopatrzył się błędu w obliczeniu terminu przez Przewodniczącego Wydziału Karnego Odwoławczego, zaś sam skarżący – co warto zauważyć – nie podał w treści zażalenia, na czym konkretnie ten błąd miałby polegać. W takim stanie rzeczy zaskarżone zarządzenie jawi się jako w pełni zasadne, czego skutkiem jest decyzja o utrzymaniu go w mocy. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.