VI KO 56/60

SentencjaSąd Najwyższy na posiedzeniu niejawnym w związku z przekazaną Sądowi Najwyższemu przez Sąd Wojewódzki do rozstrzygnięcia kwestią prawną:"Czy adwokat, który na sali rozpraw znieważa stronę i inną osobę, nie działa przy wykonywaniu czynności zawodowych w rozumieniu przepisu art. 50 § 2 ustawy z dnia 27.VI.1950 r. o ustroju adwokatury (Dz. U. z 1957 r., Nr 13, poz. 74), jeżeli zniewaga nastąpiła tylko w obecności ławników i protokolanta, a obecność adwokata wiązała się z zastępstwem strony w sprawie, rozpoznawanej przez sąd", uchwaliłudzielić odpowiedzi przeczącej.Uzasadnienie faktyczneNa wstępie należy zaznaczyć, że przytoczony przez Sąd Wojewódzki przepis prawny ma dzisiaj, od jednolitego tekstu ustawy z 27 czerwca 1950 r., ogłoszonego w Dz. U. z 6 lutego 1959 r. Nr 8, poz. 41, numerację art. 54 ust. 2.Przepisy tego artykułu wyłączają spod działania ustawy karnej zniewagę, której dopuścił się adwokat, nadużywając przysługującej mu przy wykonywaniu swego zawodu wolności słowa i pisma. Przepisy te udzielają gwarancji, iż adwokat, występujący w konkretnej sprawie w charakterze pełnomocnika lub obrońcy, może w wystąpieniu przed sądem lub innym organem załatwiającym daną sprawę, podnieść swobodnie wszystko, co służyć ma interesom zastępstwa lub obrony w tej sprawie. W przypadku jak niniejszy, chodzi o czyn adwokata, polegający na użyciu obraźliwych słów pod adresem osób uczestniczących w rozprawie sądowej, ale - nie w wystąpieniu wobec sądu i na rzecz zastępowanej lub bronionej strony, lecz w reakcji zwróconej wprost do osób interpelujących adwokata w pewnej kwestii w czasie krótkiej przerwy w rozprawie, spowodowanej chwilowym opuszczeniem sali przez przewodniczącego. Okoliczność, że obecność adwokata na sali rozpraw wiązała się z zastępowaniem strony, której sprawa była właśnie przedmiotem tak przerwanej rozprawy, nie może na tle art. 54 ustawy o ustroju adwokatury odgrywać jakiejś roli, skoro działanie, w toku którego nastąpiła zniewaga, nie stanowiło w żadnej mierze aktu zastępstwa lub obrony przed sądem.Dlatego na pytanie Sądu Wojewódzkiego, jeżeli w ogóle dopatrzyć się w nim, wynikłej "przy rozpoznawaniu rewizji", kwestii wymagającej "zasadniczej wykładni ustawy", należało udzielić odpowiedzi przeczącej.