VI KO 78/62

UchwałaIzba Karna1963-01-24

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy prokurator wojewódzki jest władny uchylić nieprawomocne postanowienie prokuratora powiatowego o umorzeniu dochodzenia z powodu ukrywania się pokrzywdzonego i braku możliwości ustalenia obrażeń, uznając prośbę pokrzywdzonego o udzielenie informacji o biegu sprawy za zażalenie na to postanowienie?
Ratio decidendi
Prokurator wojewódzki jest władny uchylić nieprawomocne postanowienie prokuratora powiatowego o umorzeniu dochodzenia, jeżeli pokrzywdzony, któremu nie doręczono zawiadomienia o umorzeniu, zwróci się do prokuratora pismem wskazującym na wolę ścigania sprawców. Takie pismo może być traktowane jako zażalenie. Nadmierne formalizowanie poprzez wymaganie doręczenia zawiadomienia i pisma oznaczonego jako zażalenie prowadziłoby do niepotrzebnego przewlekania postępowania.
Stan faktyczny
Pokrzywdzonemu nie doręczono zawiadomienia o umorzeniu dochodzenia z powodu ukrywania się i braku możliwości ustalenia obrażeń. Pokrzywdzony zwrócił się do prokuratora z prośbą o udzielenie informacji o biegu sprawy. Powstała wątpliwość prawna, czy prokurator wojewódzki może uchylić postanowienie o umorzeniu, traktując prośbę pokrzywdzonego jako zażalenie.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy udzielił odpowiedzi twierdzącej na postawione pytanie prawne.

Pełny tekst orzeczenia

SentencjaSąd Najwyższy w Izbie Karnej na posiedzeniu niejawnym przy udziale Prokuratora Gen. Prok. i protokolanta rozpoznawał w dniu 24 stycznia 1963 r. przedstawioną przez Sąd Wojewódzki w Koszalinie w trybie art. 390 § 1 k.p.k. w związku ze sprawą Stanisława D. i innych osk. z art. 240 k.k. kwestię prawną wymagającą zasadniczej wykładni ustawy:"Czy prokurator wojewódzki władny jest uchylić nieprawomocne postanowienie prokuratora powiatowego o umorzeniu dochodzenia z powodu ukrywania się pokrzywdzonego i braku możności ustalenia obrażeń przy uznaniu, że prośba pokrzywdzonego o udzieleniu informacji o biegu sprawy stanowi zażalenie na przedmiotowe postanowienie"? i po wysłuchaniu wniosku prokuratora postanowił udzielić odpowiedzi twierdzącej.Uzasadnienie faktyczneJeżeli pokrzywdzony, któremu z jakiegokolwiek powodu nie można było doręczyć zawiadomienia o umorzeniu śledztwa przeciwko określonym osobom, zwróci się jednak do prokuratora pismem, którego treść wskazuje niedwuznacznie, iż wolą pokrzywdzonego jest ściganie karne tych sprawców, pismo takie prokurator może traktować jako zażalenie, przysługujące pokrzywdzonemu z mocy art. 2457 k.p.k.Wymaganie w takiej sytuacji doręczenia pokrzywdzonemu zawiadomienia o umorzeniu śledztwa i wyczekiwania na złożenie przezeń pisma oznaczonego wprost jako zażalenie, byłoby zbytnim formalizowaniem, prowadzącym do niepotrzebnego przewlekania postępowania karnego.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 390 § 1 KPKart. 240 KKart. 2457 KPK§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026.