VI KO 84/59

Skład orzekającyPrzewodniczący: Prezes Z. Opuszyński. Sędziowie: K. Czajkowski, S. Kalinowski (sprawozdawca). Prokurator: H: Rajzman.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Henryka P. oskarżonego z art. 1 § 1 dekretu z dnia 4 marca 1953 r. (Dz. U. Nr 17, poz. 69), po wysłuchaniu wniosku Prokuratora na podstawie art. 390 § 1 k.p.k. uchwalił przedstawioną przez Sąd Wojewódzki w Gdańsku kwestię wymagającą zasadniczej wykładni ustawy:"Czy, jeżeli w toku postępowania przed sądem oskarżony zostanie pozbawiony wolności, sprawa ma być rozpoznana przez sąd bez zastosowania trybu uproszczonego, czy też ma to pociągnąć za sobą konieczność dopełnienia czynności przewidzianych w art. 244, 247 i 248 k.p.k., a co za tym idzie - zwrócenie w tym celu akt prokuratorowi?" rozstrzygnąć jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneZ treści art. 10 ustawy z dnia 20 lipca 1950 r. wynika, że trybu uproszczonego nie wolno stosować, jeżeli oskarżony jest aresztowany. Z chwilą tymczasowego aresztowania oskarżonego sprawę rozpoznawaną w trybie uproszczonym należy przekazać do rozpoznania w zwykłym trybie. Przekazanie sprawy do rozpoznania w trybie zwykłym nie pociąga za sobą konieczności dopełnienia czynności, od dokonania których zwalnia art. 8 ustawy z dnia 20 lipca 1950 r., jeżeli tryb uproszczony (a więc wprowadzający pewne odstępstwa i uproszczenia w stosunku do trybu zwykłego) był w danej sprawie - w czasie gdy go stosowano - dopuszczalny i stosowany prawidłowo. Obowiązku tego rodzaju uzupełnienia ustawa nie przewiduje. Słuszność takiego stanowiska znajduje równie podstawę w treści przepisu art. 12 ustawy z 20 lipca 1950 r., który wprowadza możność przekazania do rozpoznania w zwykłym składzie sprawy rozpoznawanej jednoosobowo w trybie uproszczonym. Z przekazaniem takim ustawa nie łączy obowiązku uzupełnienia, czy modyfikacji dotychczasowego postępowania (toczącego się prawidłowo w trybie uproszczonym) przekazanego do postępowania obowiązującego w sprawach rozpoznawanych w zwykłym trybie, uznając tym samym za wystarczające, jeżeli sprawa o zawiłych okolicznościach będzie toczyła się od chwili przekazania w zwykłym trybie.Tryb uproszczony więc, zastosowany na podstawie upoważnienia ustawowego, nie traci swej ważności w razie późniejszego zastosowania trybu zwykłego, właściwego od chwili zdarzenia, które w myśl ustawy o przejściu na ten tryb decyduje. Do chwili tymczasowego aresztowania oskarżonego czynności dokonane w trybie uproszczonym były ważne. Zmiana trybu jako powrót od trybu wyjątkowego do trybu zwykłego jest obligatoryjna, wynikająca ze zdarzenia późniejszego, z którym ustawa wiąże konieczność zmiany trybu, nie przewidując cofnięcia sprawy z tego tylko powodu do stadium poprzedzającego.