VI KO 87/59

SentencjaSąd Najwyższy na posiedzeniu niejawnym w składzie siedmiu sędziów, na przedstawione przez Sąd Wojewódzki pytanie prawne, wymagające zasadniczej wykładni ustawy:"Czy zawładnięcie lub zaoranie drogi lub działki gruntu, w której posiadanie komornik wprowadził inną osobę, stanowi występek z art. 251 k.k." -uchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktycznePytania prawne przedstawione Sądowi Najwyższemu w trybie art. 390 § 1 k.p.k. dotyczyć mogą tylko zagadnień prawnych, których wyjaśnienie jest niezbędne dla rozpoznania danej sprawy. Odpowiedź Sądu Najwyższego została więc ograniczona do problematyki niniejszej.Przemoc z art. 251 k.k. może przybierać różne postacie, w szczególności może być skierowana bezpośrednio przeciwko rzeczy. Wystarczy do wypełnienia istoty przestępstwa, jeżeli taka przemoc oddziaływa na wolność osoby, chronioną przepisami rozdziału XXXVI k.k., a sprawca skutek ten obejmuje swym zamiarem.Zaoranie czy inne zawładnięcie drogą dojazdową do gruntu może pozbawić osobę uprawnioną fizycznej możności korzystania z tej drogi i w ten sposób doprowadzić do ograniczenia wolności osoby pokrzywdzonej. Ocena zamiaru sprawcy zależy od konkretnych faktów ujawnionych w danej sprawie. Okoliczność, że zaoranie, czy zawładnięcie drogą naruszyło stan posiadania, przywrócony na krótko przedtem przez komornika sądowego, winna być rozważona przez sąd pod kątem zamiaru sprawcy.