VI KZP 16/80

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia W. Żebrowski. Sędziowie: S. Fornalik (sprawozdawca), S. GodlewskiProkurator Prokuratury Generalnej: A. Kabat.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Kazimierza Z., w związku z zażaleniem na postanowienie zarządzające zmianę w sposobie wykonywania kary ograniczenia wolności, po rozpoznaniu przekazanego - na podstawie art. 390 § 1 k.p.k. - przez Sąd Rejonowy w B. - jako odwoławczy - postanowieniem z dnia 11 kwietnia 1980 r. zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy: "1. Czy w toku postępowania wykonawczego dopuszczalna jest zmiana w trybie art. 84 § 1 k.k. wykonywania kary ograniczenia wolności, orzeczonej w postaci wykonywania nieodpłatnej dozorowanej pracy na cele publiczne lub dokonywania potrąceń z wynagrodzenia za pracę, polegająca na zwiększeniu wymiaru godzin nieodpłatnej dozorowanej pracy na cele publiczne albo procentowej wysokości potrąceń za pracę w stosunku miesięcznym niż pierwotnie orzeczono w wyroku skazującym?2. W wypadku odpowiedzi pozytywnej na pytanie pierwsze - czy skazanemu przysługuje zażalenie na postanowienie sądu zwiększające wymiar godzin nieodpłatnej dozorowanej pracy na cele publiczne albo procentową wysokość potrąceń z wynagrodzenia za pracę w stosunku miesięcznym?"uchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej:Uzasadnienie faktyczneW myśl art. 84 § 1 k.k. w toku wykonywania kary ograniczenia wolności sąd może zarządzić zmiany w sposobie spełniania obowiązku określonego w art. 33 § 2 pkt 2 k.k., tj. pracy wskazanej przez sąd. Unormowanie zawarte w art. 84 § 1 k.k. uzasadnia twierdzenie, że zmiana, o której mowa w tym przepisie, może dotyczyć rodzaju wykonywanej pracy lub miejsca zatrudnienia (np. w wypadku określonym w art. 34 § 3 k.k.); nie może natomiast dotyczyć wymiaru godzin, w ciągu których powinna być wykonywana nieodpłatna dozorowana praca na cele społeczne, lub wysokości potrąceń z wynagrodzenia za pracę w wypadkach określonych w art. 34 § 2 i 3 k.k. Wymienione elementy bowiem nie stanowią "sposobu wykonywania obowiązku pracy", lecz są czynnikami decydującymi między innymi o stopniu dolegliwości orzeczonej kary. Odnoszenie do nich zasad przewidzianych w art. 84 § 1 k.k., w którym mowa jest jedynie o zmianie "w sposobie wykonywania obowiązku określonego w art. 33 § 2 pkt 2 k.k.", byłoby wyrazem wykładni rozszerzającej, prowadzącej do modyfikacji wyroku, w części dotyczącej wymiaru kary, co jest niedopuszczalne.