VI KZP 26/68

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia A. Pyszkowski.Sędziowie: R. Kryże (sprawozdawca), Z. Nyczaj.Prokurator Prokuratury Generalnej: R. Wnękowski.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Kazimiery K., oskarżonej z art. 257 § 1 k.k., po rozpoznaniu przedstawionej przez Sąd Wojewódzki w Koszalinie postanowieniem z dnia 13 marca 1968 r. kwestii prawnej wymagającej zasadniczej wykładni ustawy:"Czy można w postępowaniu wykonawczym zaliczyć skazanemu areszt tymczasowy na poczet zastępczej kary pozbawienia wolności, jeśli skazanie nie dotyczy przestępstwa skarbowego?"po wysłuchaniu wniosku prokuratora, na podstawie art. 390 k.p.k.uchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktycznePrzepis art. 58 k.k. brzmi: "W razie skazania na karę pozbawienia wolności sąd może zaliczyć na poczet kary całkowicie lub częściowo okres tymczasowego aresztowania".Areszt tymczasowy może być więc zaliczony nie na poczet każdej kary pozbawienia wolności, lecz jedynie tej, na którą oskarżony został skazany. Sąd nie skazuje oskarżonego na zastępczą karę pozbawienia wolności, skazanie bowiem następuje w tym wypadku na karę grzywny, a dopiero tę ostatnią sąd - w myśl art. 43 § 1 k.k. - "zamienia" na areszt lub więzienie. Zastępcza kara pozbawienia wolności nie jest zatem karą pozbawienia wolności, na jaką oskarżony zostaje skazany, i w związku z tym areszt tymczasowy nie może być zaliczony na jej poczet także w postępowaniu wykonawczym.Przepis art. 58 k.k. nie pozostawił sytuacji nie unormowanych, albowiem dokładnie określił karę, na poczet której można zaliczyć okres tymczasowego aresztowania. Przeciwko odmiennemu stanowisku przemawia nadto okoliczność, że tam, gdzie ustawodawca chciał dopuścić zaliczenie aresztu tymczasowego w innych poza art. 58 k.k. wypadkach, uczynił to wyraźnie (art. 15 u.k.s.).Nadmienić należy, że orzecznictwo Sądu Najwyższego co do uznania za niedopuszczalne zaliczenia aresztu tymczasowego na poczet kary zastępczej pozbawienia wolności jest jednolite (por. m.in. wyrok z dnia 24 października 1946 r. K II 58/46, OSN zesz. III z 1947 r., poz. 107 oraz uchwałę składu siedmiu sędziów z dnia 15 grudnia 1965 r. RNw 43/65, OSNKW zeszyt 3 z 1966 r., poz. 30).